Rządowy proces legislacyjny w Polsce to wielopoziomowa ścieżka, w której uczestniczą politycy, legislatorzy, urzędnicy, a także inne podmioty pełniące rolę konsultacyjną.

W tej sekcji naszego raportu dowiesz się, jak dokładnie wygląda jego przebieg, jakie są jego słabe i mocne strony, a także dlaczego pisanie ustawy to trudne i wymagające zadanie. Zasięgnęliśmy opinii ekspertów, którzy opowiedzą Ci o szczegółach procesu stanowienia prawa na szczeblach administracji rządowej.

Jak stanowić prawo w Polsce?

Rządowy proces legislacyjny jest jedną z kilku możliwych ścieżek stanowienia prawa w Polsce. Co do zasady, procedowanie ustawy zawsze wygląda tak samo: rozpoczyna się od inicjatywy ustawodawczej, po której ustawa trafia do Sejmu, później Senatu i na końcu trafia na biurko Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

1. Inicjatywa ustawodawcza
2. Sejm RP
3. Senat RP
4. Prezydent RP

Według art. 118 Konstytucji RP, w Polsce jest kilka podmiotów, które mają prawo inicjatywy ustawodawczej. Projekt ustawy może zgłosić:

• Prezydent RP,
• Rada Ministrów
• Senat RP
• Grupa co najmniej 15 posłów lub poselskiej komisji sejmowej,
• Grupa co najmniej 100 tysięcy obywateli posiadających czynne prawo wyborcze.

To tu zaczyna się Rządowy Proces Legislacyjny. Dobrze stanowione prawo wymaga czasu i cierpliwości. Często, zanim obywatele otrzymają dostęp do wybranego programu społecznego lub instytucji powstałej na mocy nowej ustawy, musi minąć wiele miesięcy. Im projekt jest bardziej skomplikowany – na poziomie legislacyjnym, finansowym i politycznym, tym większe prawdopodobieństwo, że jego procedowanie potrwa dłużej niż oczekują tego beneficjenci nowo stanowionego prawa. Dopiero, gdy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podpisze ustawę, stan prawny ulega zmianom, dzięki którym realizacja wybranego projektu jest możliwa.

Jestem ministrem i mam pomysł na ustawę. Co zrobić, żeby trafiła na rządową ścieżkę legislacyjną? Wymyślić projekt i złożyć wniosek o wpis!

Ale! Sprawdź, czy problem, którym chcesz się zająć, leży w Twoich kompetencjach. Rada Ministrów działa w zakresie określonym przez Konstytucję i właściwe ustawy. Dlatego, nie każdy projekt ustawy można zrealizować drogą rządową.

Warto wiedzieć, że projekt ustawy mogą przygotować także centralne organy administracji rządowej i inne podmioty upoważnione.

Jak to możliwe? Zgodnie z Regulaminem pracy Rady Ministrów, minister nadzorujący określone organy centralne może upoważnić je do opracowania projektu dokumentu rządowego lub do prowadzenia uzgodnień, konsultacji publicznych lub opiniowania. Na przykład, Minister Cyfryzacji może upoważnić Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Prezes Rady Ministrów, czyli Premier, ma podobne kompetencje. Może upoważnić do tego np. Agencję Wywiadu albo Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Postanowione, składam wniosek o wpis!

Wniosek o wpis do wykazu prac legislacyjnych rządu to formalny dokument, za pomocą którego ministerstwo (lub inny upoważniony organ) zgłasza chęć pracy nad nowym aktem prawnym. Wraz z wnioskiem o wpis do wykazu prac legislacyjnych rządu, wnioskodawca przekazuje ocenę skutków regulacji. Co ciekawe, na tym etapie prac wnioskodawca nie musi przedstawiać całego projektu ustawy lub rozporządzenia. Nie musi, ale może! Bardzo często już na etapie złożenia wniosku ministerstwa wychodzą z konkretną propozycją projektu ustawy. Taki zabieg znacznie przyspiesza cały proces legislacyjny.

Co to jest Ocena Skutków Regulacji?

To dokument analityczny, który towarzyszy każdemu projektowi rządowemu i zawiera wszystkie najważniejsze informacje na temat rozwiązania, które ma wprowadzić akt prawny. OSR odpowiada na pytania, takie jak:

1. Jaki problem jest rozwiązywany?
2. Jak problem rozwiązano w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE?
3. Na jakie podmioty oddziałuje projekt?
4. Jaki wywiera wpływ na sektor finansów publicznych, rynek pracy, środowisko naturalne, sądy powszechne, demografię?

I nie tylko! OSR wskazuje także źródło projektu (np. exposé premiera, prawo Unii Europejskiej), planowany termin wejścia w życie projektu, a także umożliwia dodanie załączników.

Co do zasady, ministrowie powinni oceniać skuteczność nowego prawa po tym, jak weszło w życie. Do tego służy OSR ex post, czyli ocena skutków już obowiązującej regulacji. W takim dokumencie analizuje się to, czy zmiana przyniosła spodziewane efekty społeczne i gospodarcze, czy koszty okazały się zgodne z prognozami, a także, czy nie pojawiły się nieoczekiwane konsekwencje. W praktyce, OSR ex post jest wykorzystywany bardzo rzadko i nieregularnie.

Rządowe Centrum Legislacji — czyli centrum legislacji działające przy Prezesie Rady Ministrów. Można porównać je do kancelarii prawnej polskiego Rządu. W zakresie jego głównych zadań znajdziesz m.in.:

• Koordynację i ujednolicanie procesu tworzenie prawa.
• Opiniowanie projektów pod kątem techniki legislacyjnej i zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
• Prowadzenie Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego oraz serwisu legislacja.gov.pl.

Uwaga! Rządowe Centrum Legislacji nie decyduje o treści stanowionego prawa – jego obowiązkiem jest szczególna troska o to, aby politycy kształtowali prawo w sposób poprawny i spójny. Jak doskonale wiemy, konstrukcja przepisów prawnych to trudna sztuka.

Zespół Programowania Prac Rządu to organ pomocniczy, który zajmuje się planowaniem i koordynacją harmonogramu prac całego rządu. Zespół pełni raczej funkcję organizacyjno-koordynacyjną, czyli dba o to, aby poszczególne ministerstwa nie „zatkały” procesu, a także żeby projekty trafiały na Radę Ministrów w odpowiednim czasie.

Co do zasady, Zespół Programowania Prac Rządu jest organem technicznym, który z jednej strony napędza, a z drugiej wspiera całą maszynę produkującą akty prawne na poziomie Rządu.

Stały Komitet Rady Ministrów. Zespół Programowania Prac Rządu nie jest jedynym organem pomocniczym, który wspiera bieżące prace Rady Ministrów. Stały Komitet Rady Ministrów (SKRM) inicjuje, przygotowuje i uzgadnia rozstrzygnięcia albo stanowiska Rady lub samego Prezesa Rady Ministrów.

Oczywiście, wszelkie działania SKRM mieszczą się w ramach kompetencji i zadań organów, które Komitet wspiera. Jeśli Stały Komitet przyjmie i zatwierdzi dany projekt, ten trafia na Radę Ministrów. To ostatni moment na uzgodnienia, poprawki i ewentualne konflikty.

Struktura i przebieg. Po tym, jak Zespół Programowania Prac Rządu wyrazi zgodę na zgłoszenie projektu ustawy do wykazu prac legislacyjnych, rusza maszyna legislacyjna. W uproszczonym wariancie proces składa się z czternastu etapów.

1. 1. Zgłoszenia lobbingowe
2. 2. Uzgodnienia
3. 3. Konsultacje publiczne
4. 4. Opiniowanie
5. 5. Komitet Rady Ministrów do Spraw Cyfryzacji
6. 6. Komitet do Spraw Europejskich
7. 7. Komitet Społeczny Rady Ministrów
8. 8. Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów
9. 9. Stały Komitet Rady Ministrów
10. 10. Komisja Prawnicza
11. 11. Potwierdzenie projektu przez Stały Komitet Rady Ministrów
12. 12. Rada Ministrów
13. 13. Notyfikacja
14. 14. Skierowanie projektu ustawy do Sejmu

Jak sprawdzić przebieg prac nad ustawą? Wystarczy wejść na stronę internetową Rządowego Centrum Legislacyjnego. Pod każdym z wyżej wymienionych etapów pracownicy RCL publikują właściwe pliki. Znajdziesz w nich Ocenę Skutków Regulacji, raporty z konsultacji projektu, zgłoszone uwagi, bieżący kształt projektu ustawy i inne istotne dokumenty.

Projekt trafia do Sejmu – i co dalej? To na tym etapie często zaczyna się najbardziej wyrazista walka polityczna. Projekt po opuszczeniu murów Kancelarii Prezesa Rady Ministrów otrzymuje nowy numer i trafia do odpowiednich komórek opiniujących. Projekt w Sejmie oznacza kolejny etap konsultacji, zgłaszania poprawek, czasem wstrzymania projektu do momentu rozwiązania sporu politycznego.

Godnościowa rewolucja na rynku pracy

Nowy porządek, który rozwiązuje realne problemy

Kończy się właśnie era śmieciowego zatrudnienia! Przez lata tysiące osób w Polsce pracowało bez podstawowych praw – bez płatnych nadgodzin, urlopów, bez ochrony przed zwolnieniem z dnia na dzień. Bez stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa. Teraz, dzięki reformie Państwowej Inspekcji Pracy, prawo pracy wreszcie będzie przestrzegane.

Co ósmy dorosły Polak sam pracował lub pracuje na nieprawej umowie cywilnoprawnej zamiast etatu. Co czwarty zna kogoś w takiej sytuacji (CBOS, marzec 2026). Dotychczas w takiej sytuacji jedyną możliwą drogą do uzyskania etatu były długie i żmudne postępowania sądowe. Dziś ten problem rozwiązuje Państwowa Inspekcja Pracy. PIP uzyskała narzędzia, dzięki którym szybko i efektywnie przekształci śmieciówkę w należny etat. Pracownicy mogą dochodzić swoich praw, nie martwiąc się zawiłościami systemu prawnego i przewlekłymi procesami. Państwowa Inspekcja Pracy zajmie się ich sprawą w pełni, od pierwszej kontroli do ewentualnej rozprawy w sądzie.

Jak wzmocniliśmy Państwową Inspekcję Pracy?

Ustawa o wzmocnieniu Państwowej Inspekcji Pracy nie zmieniła prawa pracy – nadała jednak PIP skuteczne narzędzia egzekwowania przepisów. Inspekcja uzyskała prawo do stwierdzenia stosunku pracy w drodze decyzji administracyjnej. Jeśli zawarta umowa cywilnoprawna (np. umowa zlecenie) w rzeczywistości spełnia przesłanki umowy o pracę, inspektorzy PIP mogą ją przekształcić bez kierowania sprawy do sądu.

Wprowadziliśmy także wymianę danych między Inspekcją, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i Krajową Administracją Skarbową. Wszystkie te organy współpracują ze sobą, mogą szybko i skutecznie typować te podmioty, w których dochodzi do nadużyć. Dzięki temu mechanizmowi Inspekcja nie marnuje czasu i zasobów na zbędne kontrole u uczciwych pracodawców.

Lewica wprowadziła nowy porządek na rynku pracy. Państwo stoi dzisiaj wyraźnie po stronie słabszej strony stosunku pracy, czyli pracownika.

Stabilne państwo, bezpieczna rodzina

Umowa o pracę stwarza większą stabilność zatrudnienia i zapewnia prawa pracownicze, m.in. prawo do urlopów, płatnych nadgodzin, obowiązkowe ubezpieczenia zdrowotne, emerytalne i rentowe czy uprawnienia związane z rodzicielstwem. Wierzymy, że stabilny rynek pracy to większe bezpieczeństwo polskich rodzin.

Pracuję na śmieciówce. Jak uzyskać wsparcie PIP i przejść na umowę o pracę?

Krok 1. Zgłoszenie

Zwracasz się o pomoc do właściwego oddziału Państwowej Inspekcji Pracy. Pracodawca nie dowie się, kto poprosił o kontrolę.

Krok 2. Polecenie

Jeżeli inspektor widzi, że powinieneś mieć umowę o pracę, wydaje pracodawcy polecenie i wyznacza termin na zawarcie takiej umowy.

Krok 3. Decyzja

Jeśli pracodawca nie wykona polecenia, okręgowy inspektor pracy wydaje decyzję zamieniającą Twoją umowę w umowę o pracę. Szef może odwołać się do sądu, ale spokojnie: to spór między pracodawcą a PIP, a ciebie na czas sprawy chroni zabezpieczenie.

Polacy powiedzieli „tak” reformie PIP!

Reforma spotkała się z szerokim, ponadpartyjnym poparciem społecznym, bo Polacy mają już dość śmieciówek. Według badania CBOS z marca 2026 roku połowa Polaków uważa, że inspektorzy PIP powinni mieć prawo przekształcania fikcyjnych umów w etaty. Przeciwnego zdania jest dwukrotnie mniej badanych. Co znamienne, za reformą opowiadają się wyborcy niemal wszystkich ugrupowań: PiS (54%), KO (50%), Konfederacja WiN (49%).

Według badania SW Research dla DGP z lipca 2026 roku 62 procent Polaków uważa, że nowe uprawnienia inspektorów pracy pozytywnie wpłyną na bezpieczeństwo pracowników. A 70,6 procent badanych, w tym zdecydowana większość przedsiębiorców, przyznaje wprost, że umowy cywilnoprawne są w Polsce nadużywane.

Doceniamy każdy przepracowany rok

Graficzka, która przez blisko 15 lat prowadziła własną działalność, miała zerowy staż pracy. Dziennikarz, będący na rynku 24 lata, nie miał praw do nagrody jubileuszowej za 20 lat w zawodzie. Brzmi absurdalnie? Wiemy! Dlatego wprowadzamy nowy porządek na rynku pracy – także w zakresie naliczania stażu pracy.

Miliony Polek i Polaków poza zasięgiem systemu

Do końca 2025 roku staż pracy obliczano w oparciu o okresy zatrudnienia na umowie o pracę. Lata, które pracownik spędził na umowie zlecenie, własnej działalności gospodarczej czy współpracy z firmą w ramach samozatrudnienia, pozostawały bez znaczenia. Choć całe życie zawodowe pracował uczciwie i rzetelnie, nie miał prawa do dłuższego urlopu, dodatków stażowych i nagród jubileuszowych.

Stworzyliśmy projekt ustawy nadający prawa i przywileje, które wynikają z odpowiednio długiego stażu pracy, osobom dotychczas wykluczonym z systemu. Nasza ustawa weszła w życie 1 stycznia 2026 roku w sektorze publicznym, a w sektorze prywatnym 1 maja. Do końca lipca 2026 roku ZUS rozpatrzył ponad 615 tysięcy wniosków i wydał 1,4 miliona zaświadczeń potwierdzających rozszerzony staż pracy.

Doceniamy ciężką i uczciwą pracę niezależnie od jej formy.

Co dziś wlicza się do stażu pracy? Nowe przepisy uwzględniają okresy dotychczas niewidzialne dla systemu rozliczania stażu pracy. Dzięki Lewicy do stażu pracy wlicza się obecnie okresy:

• Prowadzenia własnej działalności gospodarczej
• Wykonywania umów zlecenia i umów agencyjnych,
• Współpracy z osobą prowadzącą działalność
• Zawieszenia działalności w celu sprawowania opieki nad dzieckiem
• Udokumentowanej pracy zarobkowej wykonywanej za granicą
• Pracy w rolniczej spółdzielni produkcyjnej

Dlaczego to tak ważne? Dodatkowe lata wliczane do stażu przekładają się bezpośrednio na wymiar urlopu wypoczynkowego, prawo do dodatku stażowego, nagrody jubileuszowe oraz dostęp do ofert pracy, które wymagają konkretnego stażu. Jak to działa w praktyce? Wystarczy, że złożysz wniosek elektroniczny przez platformę eZUS, żeby Zakład Ubezpieczeń Społecznych potwierdził zaświadczenie. Cały proces jest w pełni zautomatyzowany.

Co i ile zyskują konkretni ludzie?

Kamila Przez lata pracowała w oparciu o umowy zlecenia, później jako fotografka na JDG. Dzięki naszej ustawie zyskała 14 dodatkowych lat stażu pracy.

Natalia Od 8 lat graficzka, koordynatorka projektów kreatywnych. System nie traktuje jej jako pracownicy bez doświadczenia. Ma lepsze warunki na umowie o pracę w korporacji.

Piotr Pracuje od 22 lat. Jego rzeczywisty dorobek zawodowy rozliczał w ramach różnych form zatrudnienia. Uzyskał prawo do nagrody jubileuszowej.

Chcesz uzyskać zaświadczenie o stażu pracy? Wejdź na platformę eZUS i złóż wniosek o wydanie zaświadczenia o ubezpieczeniu dla celów doliczenia okresów do stażu pracy.

Zmiana, która naprawdę ma znaczenie

Od 2025 roku 24 grudnia jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Byliśmy i jesteśmy przekonani, że Wigilia powinna być dniem dla rodziny i najbliższych. I tak będzie – już na zawsze.

Dzień, na który czekaliśmy od wielu lat

Aż 77 procent Polek i Polaków cieszy się z tego, że Wigilia jest dniem wolnym od pracy (SW Research dla „Wprost”, grudzień 2025). To jedna ze zmian, która nie wymagała skomplikowanej reformy i jednocześnie ma ogromny wpływ na życie polskich rodzin. Pracownicy nie muszą już tracić dnia urlopu na to, żeby być z rodziną i najbliższymi w ten wyjątkowy dzień.

Wolna Wigilia skróciła miesięczny wymiar pracy w grudniu o 8 godzin dla wszystkich osób pracujących. W grudniu 2025 roku obowiązywało 160 godzin pracy zamiast 168.

Pracownicy chronieni także w niedziele handlowe

Ustawa, która wprowadziła Wolną Wigilię, dodała także jedną niedzielę handlową w grudniu. W konsekwencji wszystkie trzy niedziele są handlowe, ale każdy pracownik handlu może pracować maksymalnie w dwie z nich. Oznacza to, że osoby pracujące w sektorze handlowym nie muszą więcej pracować, a prawo gwarantuje im dwie wolne niedziele w grudniu.

Warto podkreślić, że Państwowa Inspekcja Pracy skontrolowała przestrzeganie nowych przepisów. Naruszenia prawa pracy dotyczące pracy w trzy kolejne niedziele przedświąteczne ujawniono w 21 placówkach, w tym w 5 wielkopowierzchniowych. Łączna kwota mandatów nałożonych na pracodawców wyniosła 103 250 zł.

Jeśli Twój pracodawca narusza zasady pracy w grudniowe niedziele, odezwij się do Państwowej Inspekcji Pracy. Masz prawo do godnej pracy i godnego wypoczynku.

Wybór rodziców, bezpieczeństwo dzieci

Jako Lewica obserwowaliśmy, jak rodzice, a szczególnie mamy, muszą wybierać między karierą a dzieckiem. Dlatego, wypracowaliśmy rozwiązanie, które pomaga łączyć rodzicom życie zawodowe z rodzinnym. Program Aktywny Rodzic oferuje trzy formy świadczeń dla rodziców dzieci w wieku od 12 do 35 miesięcy. Wspieramy wszystkich rodziców niezależnie od tego, jaką formę opieki wybiorą.

Czy wiesz, że: świadczenie Aktywni rodzice w pracy i Aktywnie w żłobku ma drugi wyższy wariant wynoszący 1900 zł? Wyższy wariant świadczenia przysługuje rodzicom dzieci z niepełnosprawnością wymagającą stałej opieki.

Usuwamy białe plamy z mapy opieki

W 2023 roku ponad 1100 gmin w Polsce nie miało ani jednej placówki opieki nad dziećmi do lat trzech. Dziś jest ich mniej niż 800. W tym czasie blisko 300 gmin po raz pierwszy w historii utworzyło żłobek lub inną formę instytucjonalnej opieki nad najmłodszymi. Limit opłaty za żłobek uprawniającej do świadczenia Aktywnie w żłobku utrzymano na poziomie 2200 złotych miesięcznie, co skutecznie powstrzymuje placówki przed sztucznym podnoszeniem cen.

Efekt jest mierzalny: w czerwcu 2025 roku średnia opłata ponoszona przez rodziców za pobyt dziecka w placówce wynosiła niecałe 88 złotych miesięcznie wobec niemal tysiąca złotych w sierpniu 2024 roku.

TRZY ŚCIEŻKI, JEDNA ZASADA. TO TY DECYDUJESZ!

Aktywnie w domu

500 zł

Przeznaczone jest dla rodzin, w których jedno z rodziców rezygnuje z pracy lub ogranicza jej wymiar, żeby opiekować się dzieckiem w domu.

Aktywni rodzice w pracy

1500 zł

Wspiera rodziny, w których oboje rodzice pracują i korzystają z pomocy babci, dziadka albo zatrudnionej opiekunki lub opiekuna.

Aktywnie w żłobku

1500 zł

Dofinansowuje opiekę w publicznych i niepublicznych żłobkach, klubach dziecięcych i u opiekunów dziennych.

Oddajemy skradziony czas

Co dziesiąte dziecko na świecie rodzi się za wcześnie. Rodzic, który spędza pierwsze tygodnie życia swojego dziecka przy szpitalnym inkubatorze, nie jest na urlopie. Wspólnie z Koalicją dla Wcześniaka udowodniliśmy, że wysiłek i chęci mogą zmienić świat tych rodzin, które zatrzymano na szpitalnych korytarzach. Przepisy o urlopie dla rodziców wcześniaków weszły w życie w niecały rok.

Rodzice czekali 15 lat

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia jedno na dziesięcioro dzieci na świecie rodzi się jako wcześniak. Średni czas hospitalizacji dzieci urodzonych ekstremalnie wcześnie wynosi 92 dni, czyli 23 tygodnie. Rodzice w tym czasie czuwają przy łóżeczkach i inkubatorach, na korytarzach szpitalnych i czekają na kolejne wyniki badań. Kiedy rodzice mogli zabrać swoje dzieci do domu, czas pozostały na pierwsze wspólne chwile w domu okazywał się dramatycznie krótki. Koalicja dla Wcześniaka walczyła o zmianę przepisów przez wiele lat i pracowała z nami nad ustawą. To nasz wspólny sukces: rodziców, lekarzy i organizacji zrzeszonych w Koalicji dla Wcześniaka. Nowe prawo weszło w życie 19 marca 2025 roku. Czas to najcenniejsze, co mamy. Do maja 2026 roku z wydłużonego urlopu skorzystało blisko 7 tysięcy rodzin.

Kto i ile zyskuje dzięki nowym przepisom?

Prawo do nowego urlopu zyskują rodzice dzieci:

• urodzonych przed ukończeniem 28 tygodnia ciąży lub z masą urodzeniową nie większą niż 1000 g > do 15 tygodni urlopu
• urodzonych między 28 a 37. tygodniem ciąży z masą większą niż 1000 gramów > do 8 tygodni urlopu
• urodzonych w terminie, ale wymagających hospitalizacji > do 8 tygodni urlopu

Dodatkowy tydzień urlopu będzie przysługiwał za każdy tydzień spędzony przez dziecko w szpitalu. Urlop przysługuje matkom i ojcom, a także prawnym opiekunom, rodzicom zastępczym i adopcyjnym. Rodzice sami decydują, czy chcą z niego skorzystać.

ZASIŁEK ZA CAŁY TEN CZAS WYNOSI 100% PODSTAWY.

Aby skorzystać z urlopu, niezbędne jest złożenie do pracodawcy wniosku przed końcem urlopu macierzyńskiego wraz z zaświadczeniem wydanym przez szpital o okresie pobytu dziecka w szpitalu oraz tygodnia ciąży, w którym dziecko się urodziło, a także jego masie urodzeniowej. Uzupełniający urlop macierzyński będzie udzielany jednorazowo i nie podlega dzieleniu na części.

To mały-wielki projekt, który zmieni życie około 20 tys. polskich rodzin.

Stabilność finansowa dla milionów wdów i wdowców

Śmierć osoby najbliższej nie może oznaczać materialnych problemów. Wprowadziliśmy nowe świadczenie – rentę wdowią, która pozwala łączyć emeryturę z rentą rodzinną po zmarłym małżonku.

Milion osób, które otrzymały należne im wsparcie

Od 1 lipca 2025 roku wdowy i wdowcy mogą wybrać: albo będą pobierać 100% swojej emerytury i 15% emerytury zmarłego małżonka, albo odwrotnie – 100% emerytury po żonie czy mężu i 15% swojej. W maju 2026 roku z renty wdowiej korzystało prawie 989 tysięcy osób. W samym tylko pierwszym półroczu 2026 roku wypłacono świadczenia na kwotę blisko 18,9 miliarda złotych. Łącznie od startu programu, wliczając drugie półrocze 2025 roku, wypłacono ponad 38 miliardów złotych. To realna różnica w życiu emerytów żyjących samotnie po stracie małżonka.

Starość nie może być głodna. Starość musi być godna.

Od 2027 roku świadczenie wzrośnie

Od 1 stycznia 2027 roku część drugiego świadczenia wzrośnie z 15 do 25 procent. Oznacza to, że przeciętna korzyść z renty wdowiej wyniesie wtedy od 550 do 600 złotych miesięcznie, czyli o ponad 200 złotych więcej niż obecnie. Łączna kwota pobieranych świadczeń nie może przekroczyć trzykrotności najniższej emerytury, co wynosi obecnie 5935 złotych.

Ministra Agnieszka Dziemianowicz-Bąk i Marszałek Włodzimierz Czarzasty zapowiedzieli, że w 2028 roku, podczas obowiązkowej ewaluacji programu zapisanej w ustawie, będą podejmowali działania na rzecz zniesienia warunku owdowienia maksymalnie 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego. To przepis, który budzi dziś uzasadnioną krytykę i który wymaga zmiany.

Najbardziej ambitny projekt mieszkaniowy w historii III RP

Już w 2019 roku sygnalizowaliśmy, że Polska potrzebuje odważnego programu budowy mieszkań na tani wynajem. Jak tylko weszliśmy do Rządu, zaczęliśmy realizować ten postulat tworząc największy program mieszkaniowy w historii III RP.

Jedna trzecia polskich rodzin w luce czynszowej

Co to jest luka czynszowa? To pojęcie opisujące bardzo konkretną sytuację: rodzice dwójki dzieci pracują, ale ich dochód jest za wysoki na najem socjalny/komunalny i jednocześnie za niski, żeby uzyskać kredyt na mieszkanie odpowiadające potrzebom czteroosobowej rodziny. W Polsce taka sytuacja dotyczy aż jednej trzeciej rodzin. Osoby znajdujące się w luce czynszowej często decydują się wynająć mieszkanie na prywatnym rynku. Dotychczas, państwo nie oferowało im rozsądnej i atrakcyjnej alternatywy.

Dlatego, wywalczyliśmy finansowanie budowy i remontu blisko 35 tysięcy mieszkań na tani wynajem. Rząd Prawa i Sprawiedliwości potrzebował na to siedem lat (2016-2023), my zrobiliśmy to w dwa lata. To niespełna 35 tysięcy lokali, w których zamieszkają osoby szukające bezpiecznego, wygodnego i nowoczesnego dachu nad głową.

Bijemy rekordy budżetowe

System budownictwa społecznego potrzebuje stabilnego finansowania. Nasza obecność w Rządzie to gwarancja wzrostu nakładów na programy mieszkaniowe, które pomagają obywatelom i wspierają rozwój gospodarczy.

W 2024 roku budżetu naszego programu wyniósł miliard złotych.

W 2025 roku wzrósł do 2,7 miliarda złotych, żeby w 2026 roku przekroczyć kwotę 4 miliardów złotych. To ogromne kwoty, które zabezpieczają potrzeby Polek i Polaków, zachowując równowagę cenową na rynku nieruchomości.

Zablokowaliśmy ryzykowne programy dopłat do kredytów mieszkaniowych

Polska chętnie inwestowała publiczne pieniądze w dopłaty do kredytów mieszkaniowych. Na pierwszy rzut oka to rozwiązanie wydaje się rozsądne, ponieważ pozwala uzyskać stabilny kredyt oparty o niskie i stałe oprocentowanie. Diabeł tkwi w tym, co przychodzi po czasie. Wystarczy ogłosić program dopłat, żeby średnie ceny mieszkań wzrosły. Jaka jest tego konsekwencja? Droższe nieruchomości i ich niższa dostępność.

Ostatni taki program wprowadziło Prawo i Sprawiedliwość w 2023 roku. Legendarny już program Bezpieczny Kredyt 2% kosztował państwo aż 15,4 mld zł, wywindował ceny mieszkań, napędził marże banków, rozkręcił bańkę spekulacyjną i ograniczył realną dostępność mieszkań dla tych, którzy potrzebują ich najbardziej.

Gdy tylko dotarły do nas informacje o tym, że bardziej konserwatywni i liberalni koalicjanci chcą uruchomić nowy program dopłat, musieliśmy interweniować. Skutecznie zablokowaliśmy program „Pierwsze klucze” i przekierowaliśmy środki na budownictwo społeczne.

Ustawa o społecznych zasobach mieszkaniowych to kolejne 250 tysięcy mieszkań

Nasz program budownictwa społecznego to kompleksowy system, który nie tylko zwiększa dostęp do lokali, ale także do rozmaitych narzędzi poprawiających sytuację lokatorów. Pracujemy nad ustawą o społecznych zasobach mieszkaniowych zakładającej finansowanie budowy 25 tysięcy mieszkań społecznych i spółdzielczych rocznie. W perspektywie 10 lat to aż 250 tysięcy nowych lokali na tani wynajem!

Co zmieni ustawa o społecznych zasobach mieszkaniowych?

• Podniesie progi dochodowe dla nowych najemców TBS-ów.
• Zmniejszy opłatę partycypacyjną (wkład własny) z 30 do maksymalnie 10 procent kosztów budowy i ustawowo obniży kaucję za lokal.
• Wieloletni najemcy po osiągnięciu wieku emerytalnego uzyskają prawo do obniżki czynszu.
• W TBS-ach powstaną Rady Najemców.
• Ustawa odblokuje też potencjał inwestycyjny spółdzielni mieszkaniowych.
• Kontynuacja programu budowy i remontów akademików.

Nasz program realizujemy we współpracy z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Od 2026 roku 10 procent budżetu programu budownictwa społecznego i komunalnego zarezerwowaliśmy na inwestycje uczelni publicznych. Tylko w 2026 roku sfinansowano budowę i remont blisko 3,3 tysięcy miejsc w akademikach. Studenci z mniejszych miejscowości, którzy przez lata musieli rywalizować na prywatnym rynku najmu z osobami pracującymi, zyskują realną alternatywę. Tańszą, stabilniejszą i dostosowaną do ich potrzeb.

Nasz program budownictwa społecznego to gwarancja bezpiecznej przyszłości tysięcy polskich rodzin

Gwarantujemy dostępność mieszkań, które tanie, nowoczesne i energooszczędne. Nowe mieszkania finansowane ze środków publicznych spełniają najwyższe standardy energetyczne. Maksymalny roczny wskaźnik energii pierwotnej wynosi 52 kWh na metr kwadratowy. Wyposażone są w OZE, pompy ciepła i nowoczesne technologie. Przyszli najemcy będą płacić nie tylko niski czynsz, ale także niskie rachunki za ogrzewanie.

Wsparcie dla osób kupujących własne mieszkanie

Chcemy zadbać o wszystkich, którzy szukają swojego dachu nad głową. Wiemy, że część Polek i Polaków marzy o swoich własnych czterech kątach. Dlatego, zaprojektowaliśmy pakiet rozwiązań wyrównujących szanse na rynku nieruchomości.

Portal DOM, czyli przejrzyste ceny i wysoka jakość usług

Nieruchomości często są wykorzystywane w celach inwestycyjnych i spekulacyjnych, których realizacja negatywnie wpływa na ich dostępność cenową. Baczna obserwacja spadków i wzrostów cen nieruchomości to warunek wstępny dla odpowiedzialnego projektowania polityk publicznych w zakresie mieszkalnictwa. Obecnie, państwo nie ma szybkiego i bezpośredniego wglądu w aktualne dane o cenach mieszkań. Dane o cenach nieruchomości owszem, trafiają do Rejestru Cen Nieruchomości, ale z aż dwuletnim opóźnieniem.

Osoby planujące zakup własnego „M” nie mają pełnej wiedzy o tym, jak kształtują się ceny mieszkań w okolicy, która ich interesuje. Deweloperzy z kolei wykorzystują luki prawne na niekorzyść nabywców mieszkań.

Wiele lat temu zobowiązaliśmy się do walki z patodeweloperką. Kontynuujemy naszą misję i realnie zmieniamy rynek nieruchomości. Oczywiście, na lepsze.

Od kwietnia 2027 roku rusza Portal DOM, czyli państwowa wyszukiwarka średnich cen mieszkań. Portal będzie aktualizowany na bieżąco na podstawie danych pozyskanych bezpośrednio od notariuszy. Nikt już nie będzie czekać dwa lata na aktualne statystyki. Każda osoba planująca zakup mieszkania będzie mogła sprawdzić, ile naprawdę kosztują lokale w interesującej ją okolicy, zanim rozpocznie rozmowy z deweloperem.

Portal DOM zyska też nową funkcjonalność:

Ocenę Rzetelności Dewelopera. Na ocenę wpłynie historia firmy i czynniki takie, jak budowa zgodnie z harmonogramem, czy zerwania umów z powodu opóźnień lub wad lokalu.

Nowe prawa dla kupujących

Pracujemy nad projektem ustawy, który rozszerzy katalog praw osób zainteresowanych kupnem mieszkania. Nowelizacja ustawy deweloperskiej wprowadza kilka istotnych zmian, które realnie chronią kupujących. Po podpisaniu umowy deweloperskiej deweloper nie będzie mógł już jednostronnie podwyższyć ceny nieruchomości. Zakaz waloryzacji na niekorzyść kupującego to koniec jednej z najbardziej rażących praktyk rynku pierwotnego. Ogłoszenia na rynku nieruchomości będą musiały spełniać minimalne wymogi informacyjne: wizualizacje muszą być wyraźnie oznaczone jako materiały poglądowe, a rzuty lokalu muszą zawierać dokładne wymiary pomieszczeń. Kupujący przestanie decydować na podstawie upiększonych wizualizacji. Deweloper, który rozwiąże spółkę celową realizującą inwestycję, będzie zobowiązany wskazać podmiot przejmujący odpowiedzialność z tytułu rękojmi i gwarancji. Mieszkanie z wadami przestanie być problemem bez właściciela. Przewidujemy, że ustawa zostanie przyjęta przez parlament do końca IV kwartału 2026 roku.

Mieszkania z dojściem do własności

Nasza nowa ustawa o społecznych zasobach mieszkaniowych stworzy program dedykowany osobom zainteresowanych posiadaniem własnego mieszkania. Społeczne Budownictwo Własnościowe (SBW) będzie specjalną linią kredytową dla inwestorów społecznych (TBS/SIM i spółdzielnie mieszkaniowe), którzy chcą budować mieszkania z dojściem do własności.

Co to oznacza w praktyce? Osoby i rodziny o średnich dochodach mieszkające w lokalach SBW po 30 latach staną się ich właścicielami.

Uwaga, mieszkania społeczne wciąż pozostaną w zasobie publicznym i nie będą mogły zostać sprywatyzowane!

Armia na miarę współczesnych wyzwań

Wojsko Polskie przechodzi największą transformację w historii III Rzeczpospolitej Polskiej. Zwiększamy liczebność żołnierzy, tworzymy pełną zdolność do prowadzenia operacji w 5 kluczowych obszarach i wdrażamy nowoczesne systemy odstraszania. Budujemy prawdziwą siłę i odporność naszego kraju.

Fundament dla przyszłości Wojska Polskiego

22 grudnia 2025 wicepremier i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz podpisał Program Rozwoju Sił Zbrojnych RP na lata 2025-2039. To jeden z najważniejszych dokumentów decydujących o przyszłości i bezpieczeństwie Polski. Pogram wyznacza kierunki modernizacji armii na najbliższe 15 lat i został opracowany przez Sztab Generalny Wojska Polskiego zgodnie ze standardami NATO.

Wielka Siódemka

W ramach Programu na lata 2025-2039 wyróżniono Wielką Siódemkę, czyli siedem kluczowych obszarów transformacji polskich sił zbrojnych. Podstawową zasadą definiującą przyszłość polskiej armii jest synergia jakości z ilością. Plany przewidują:

1. Równoległy wzrost liczebności wojska z procesami inwestycji w potencjał osobowy, talenty oraz wsparcie innowacji jako kluczowego czynnika walki,
2. Operacje wielodomenowe, czyli rozwój kompetencji w zakresie walki lądowej, morskiej, powietrznej, kosmicznej i cyberprzestrzeni,
3. Dominacja w powietrzu i przeprowadzanie precyzyjnych uderzeń w punkty strategiczne dla przeciwnika,
4. Obrona przeciwlotnicza, przeciwrakietowa oraz przeciwdronowa w zakresie ochrony wojska oraz infrastruktury,
5. Rezerwy osobowe nowej generacji budowane w ramach systemu szkolenia odpowiadającego na współczesne potrzeby,
6. Powszechna dronizacja i robotyzacja na szczeblu strategicznym, operacyjnym i taktycznym,
7. Sztuczna inteligencja, która wspiera Wojsko w podejmowaniu strategicznych decyzji.

Wzmacniamy naszą pozycję w regionie i rolę w Sojuszu Północnoatlantyckim (NATO), żeby budować siłę i skuteczność na pokolenia.

Większa armia, większe zdolności operacyjne

Liczebność polskiej armii w czynnej służbie wojskowej przekroczyła 220 tysięcy żołnierzy. 83% z nich to mężczyźni, a 17% stanowią kobiety.

Pod względem wielkości, polska armia jest trzecią co do wielkości armią w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego.

Warto podkreślić, że w czynnej służbie wojskowej są zarówno żołnierze zawodowi (75% ogółu), żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej oraz żołnierze dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej i aktywnej rezerwy. Średni wiek żołnierza w Polsce wynosi 34,9 lat, a ponad jedna trzecia żołnierzy ma wykształcenie wyższe. Docelowo, Wojsko Polskie osiągnie wielkość ok. 500 tysięcy żołnierzy – zawodowych, terytorialnych i rezerwistów gotowych do służby w każdej chwili.

Program SAFE

Wzmocnienie polskiej armii nie byłoby możliwe, gdyby nie Instrument SAFE, czyli instrument finansowy wspierający rozwój armii państw członkowskim Unii Europejskiej. Dlaczego akurat teraz? Program zaprojektowano wskutek presji wynikającej z rosyjskiej inwazji na Ukrainę oraz coraz częstszych sygnałów o zmniejszaniu zaangażowania Stanów Zjednoczonych w konwencjonalną obronę Europy. To wysoka, bezpieczna i rozłożona w czasie inwestycja, która już dziś wzmacnia naszą armię i gospodarkę.

Profesjonalne wdrożenie

Jak to możliwe? Kluczem do sukcesu wdrożenia instrumentu SAFE był odpowiedni nadzór nad spółkami realizującymi inwestycje w ramach programu. To m.in. Polska Grupa Zbrojeniowa, którą Ministerstwo Aktywów Państwowych przygotowało do obsługi tych ogromnych środków. Dziś, PGZ jest realnym integratorem polskiego przemysłu obronnego i staje się kołem zamachowym polskiej gospodarki.

SAFE służy procesowi rozwoju całej polskiej produkcji przemysłowej, wychodząc poza horyzont największych spółek zorganizowanych w ramach Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Kluczem do sukcesu była walka o sprawiedliwą dystrybucję środków między państwa a przedsiębiorstwa, a także włączenie mniejszych firm do systemu zamówień i europejskich łańcuchów dostaw. I to zdecydowanie jest naszym sukcesem.

Program SAFE to impuls zarówno dla polskiej armii, jak i dla całej polskiej gospodarki.

SAFE w liczbach

• Ok. 190 mld zł alokacji dla Polski – największego beneficjenta w UE
• 62 umowy podpisane w dniach 28-30 maja 2026 r.
• 120 mld zł na zamówienia w polskim przemyśle obronnym
• 6,6 mld euro w pierwszej transzy, około 15% polskiej alokacji
• Ok. 7 mld zł inwestycji w spółki PGZ z Funduszu Inwestycji Kapitałowych od początku 2025 r.
• 60 mld zł dla samej Huty Stalowa Wola

Polska w roli partnera

Program SAFE od początku projektowaliśmy tak, aby wzmocnić pozycję Polski w negocjacjach z zagranicznymi partnerami. Odrzuciliśmy koncepcję „prostych zakupów”, promując te projekty, które uwzględniały m.in. współprodukcję w Polsce, transfer technologii, lokalizację serwisu i obsługi cyklu życia sprzętu w Polsce, a także udział Polskiej Grupy Zbrojeniowej w integracji systemów.

Dzięki SAFE Polska stała się partnerem w przemyśle obronnym. Pełni rolę nie tylko producenta, ale także integratora. To historyczny sukces stanowiący o naszej sile.

Ministerstwo Energii

Bezpieczeństwo energetyczne na pokolenia

Polska potrzebuje energii, która jest stabilna, bezpieczna i dostępna bez względu na warunki atmosferyczne i sytuację polityczną. Jako Koalicja 15 października realizujemy projekt pierwszej polskiej elektrowni jądrowej. Inwestujemy w bezpieczeństwo państwa, rozwój gospodarki i nowoczesną, niskoemisyjną energetykę.

Pomorze: serce nowoczesnej energetyki

Pierwsza polska elektrownia jądrowa powstanie w lokalizacji Lubiatowo-Kopalino w pomorskiej gminie Choczewo. Projekt obejmuje trzy reaktory AP1000 firmy Westinghouse o łącznej mocy 3750 MWe. Za realizację inwestycji odpowiada spółka Polskie Elektrownie Jądrowe, a wykonawcą jest amerykańskie konsorcjum Westinghouse-Bechtel.

Budujemy fundament bezpieczeństwa energetycznego Polski na dziesięciolecia. Stabilne źródła energii oznaczają większą odporność na kryzysy i długofalowy rozwój gospodarczy.

Nowoczesne państwo inwestuje nie tylko w infrastrukturę, ale przede wszystkim w kompetencje, miejsca pracy i perspektywy rozwoju dla swoich obywateli. Budowa elektrowni jądrowej oznacza powstanie nowych i dobrze płatnych miejsc pracy.

Projekt wchodzi w decydującą fazę

Przygotowania do budowy już trwają. W lokalizacji Lubiatowo- Kopalino przeprowadzono pierwszy etap pogłębionych badań geologicznych, których wyniki są potrzebne do projektowania obiektów elektrowni oraz przygotowania dokumentacji bezpieczeństwa. Inwestycja posiada kluczowe decyzje administracyjne, w tym decyzję o ustaleniu lokalizacji i decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych.

Polskie Elektrownie Jądrowe w marcu 2026 roku złożyły do prezesa Polskiej Agencji Atomistyki wniosek o zezwolenie na budowę. Dokumentacja liczy ponad 40 tysięcy stron i została przygotowana przez ponad 200 ekspertów z obszaru bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej. Planowany termin rozpoczęcia budowy to IV kwartał 2028 roku.

Małe reaktory SMR

Równolegle z budową wielkoskalowej elektrowni w Lubiatowie- Kopalinie Polska rozwija technologię małych reaktorów modułowych (SMR).

Małe reaktory modułowe (SMR) to zaawansowane reaktory jądrowe, które mogą wytwarzać duże ilości taniej i zielonej energii. SMRy mogą być produkowane w całości w fabrykach i następnie zasilać lokalne fabryki, ośrodki przemysłowe, sieci ciepłownicze, itp. Są kompaktowe, bezpieczne i mogą przyspieszyć dostęp do energii jądrowej. To świetne rozwiązanie dla krajów, które nie mają dużych elektrowni jądrowych.

W sierpniu 2025 roku ORLEN i Synthos Green Energy zawarły porozumienie, które wskazuje lewicowy Włocławek jako pierwszą lokalizację reaktora BWRX-300 w Polsce. To technologia uznana za najbardziej zaawansowany projekt SMR na świecie. Naszą ambicją, jako polityków rządzących, jest ustanowienie Polski liderem rozwoju technologii SMR.

Energia na pokolenia

Zgodnie z obecnym harmonogramem pierwszy reaktor dużej elektrowni jądrowej ma rozpocząć komercyjną eksploatację w 2036 roku, drugi w 2037 roku, a trzeci w 2038 roku. To perspektywa, która wykracza poza jedną kadencję parlamentu. Projekt elektrowni jądrowej wymaga odpowiedzialności, konsekwencji i współpracy państwa, ekspertów oraz przemysłu. Stawka jest wysoka – to przecież bezpieczeństwo polskich rodzin, konkurencyjność polskich firm. Co najważniejsze, to także wizja ambitnego państwa, które nie boi się wziąć odpowiedzialności za stabilną i piękną przyszłość.

Inwestujemy, żeby w Polsce żyło się lepiej

Infrastruktura jest dla nas kluczowym elementem polityki społecznej. Dobra kolej, autobus i bezpieczna droga decydują o tym, czy możemy sprawnie dojechać do pracy, szkoły, lekarza i bliskich. Właśnie dlatego inwestycje w transport nie są dla nas celem samym w sobie. Mają poprawiać jakość życia i zapewniać mieszkańcom dostęp do transportu niezależnie od tego, czy żyją w dużej aglomeracji, czy w małej miejscowości.

100 miliardów na polskie tory i drogi

W 2026 roku przeznaczamy 100 mld zł na rozwój infrastruktury transportowej – niemal dwa razy więcej niż w 2023 roku, kiedy nakłady wynosiły 58 mld zł. To rekordowy poziom inwestycji finansowanych z:

• budżetu państwa,
• Krajowego Planu Odbudowy,
• funduszy Unii Europejskiej.

Pieniądze, które dziś inwestujemy, jutro przełożą się na nowe drogi, linie kolejowe i nowoczesny tabor. Zmiana infrastrukturalna oznacza bezpieczniejsze podróże i lepszą dostępność transportową całego kraju.

Dostęp do transportu publicznego traktujemy jako ważny element polityki równych szans.

Modernizacja z KPO

Dzięki środkom z KPO finansujemy modernizację lub zakup 413 pociągów, blisko 1800 autobusów oraz 120 tramwajów. Nowy tabor to większy komfort i niezawodność, ale także lepsza dostępność dla osób z niepełnosprawnościami. Fundusz Rozwoju Przewozów Autobusowych z budżetem 1,235 mld zł pomaga utrzymywać i przywracać lokalne połączenia w całej Polsce. W 2026 roku dopłatą objęto ponad 9 tys. linii autobusowych. Dzięki nowym liniom mieszkańcy małych miejscowości mogą dojechać do pracy, lekarza, urzędu albo najbliższej stacji kolejowej.

Polacy wracają na kolej

W 2025 roku z kolei skorzystało blisko 440 mln pasażerów – to ponad 60 mln więcej niż w 2023 roku. To najlepszy wynik od 30 lat i dowód, że inwestycje w kolej odpowiadają na realne potrzeby mieszkańców.

Modernizujemy linie, stacje i przystanki. Zwiększamy przepustowość i skracamy czas przejazdu. Realizujemy jedne z największych inwestycji kolejowych od dekad, m.in. przebudowujemy Katowicki Węzeł Kolejowy, pracujemy nad rozwojem węzłów kolejowych wokół Poznania i Wrocławia, podpisaliśmy umowę na modernizację Warszawy Wschodniej i przystanku Warszawa Stadion, na południu kraju realizujemy inwestycje Zabrzeg-Zebrzydowice czy Żywiec- Sucha Beskidzka, a na północnym zachodzie Szczecin-granica państwa.

W 2027 roku jeszcze mocniej stawiamy na kolej i zwiększamy finansowanie wydatków na ten cel, które przekroczą 20,4 mld zł, co oznacza wzrost o blisko 5 mld zł w stosunku do roku 2026.

Chcemy, żeby kolej była szybka, wygodna i dostępna – zarówno w połączeniach między największymi miastami, jak i w codziennych podróżach regionalnych.

Bezpieczne drogi łączą Polskę

Rozwijamy sieć dróg, która oplata nasz kraj i którą codziennie podróżują miliony kierowców. Polska ma już ponad 5,5 tys. km autostrad i dróg ekspresowych, a kolejne odcinki są w budowie i przygotowaniu. Realizujemy m.in. A2 oraz S1, S6, S7, S10, S17, S19/Via Carpatia i S74, a także obwodnice miast.

Jednym z najważniejszych źródeł finansowania tych inwestycji pozostaje Krajowy Fundusz Drogowy, utworzony w 2004 r. przez rząd Lewicy. To rozwiązanie od ponad 20 lat wspiera rozwój polskiej sieci drogowej.

Równolegle poprawiamy bezpieczeństwo istniejących tras. W latach 2026-2028 w GDDKiA zaplanowaliśmy remont blisko 860 km dróg i 192 obiektów mostowych, przeznaczając na ten cel ponad 1,5 mld zł.

Od pojedynczych inwestycji do systemu transportowego

Nowoczesny transport to nie tylko drogi, tory i tabor – to także przewidywalna i atrakcyjna oferta połączeń. Przygotowujemy Horyzontalny Rozkład Jazdy, czyli długoterminową siatkę krajowych i międzynarodowych połączeń kolejowych, opartą na regularnych godzinach kursowania pociągów i skoordynowanych przesiadkach między połączeniami regionalnymi i dalekobieżnymi.

Równolegle rozwijamy Kolej Dużych Prędkości. Pierwsza część linii „Y” połączy Warszawę przez Port Polska z Łodzią, a następnie zostanie przedłużona w kierunku Wrocławia i Poznania. Trwają postępowania wykonawcze i przygotowania do budowy kolejnych odcinków.

Drogi, linie kolejowe, tabor i rozkład jazdy maja tworzyć jeden spójny system, który daje łatwy i szybki dostęp do pracy, edukacji i usług publicznych.

Polska współtworzy europejską infrastrukturę sztucznej inteligencji

Kliknij grafikę, aby zmienić jasność

Dwie polskie Fabryki AI w europejskiej sieci

Fabryki AI to nowy typ infrastruktury cyfrowej budowany w Unii Europejskiej w ramach wspólnego przedsięwzięcia EuroHPC. W jednym miejscu łączą:

• superkomputery przystosowane do obliczeń związanych ze sztuczną inteligencją,
• zbiory danych,
• oprogramowanie i wiedzę ekspertów.

To coś więcej niż centra obliczeniowe: oferują także szkolenia, doradztwo, środowiska testowe i wsparcie na każdym etapie pracy z AI – od badań i eksperymentów po komercyjne wdrożenia.

W całej Unii powstaje 19 takich ośrodków. Aż dwa z nich budujemy w Polsce.

• PIAST-AI w Poznaniu, prowadzony przez Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe, skupia się na cyberbezpieczeństwie, ochronie zdrowia, administracji publicznej i technologiach kosmicznych.
• Gaia AI Factory w Krakowie, prowadzona przez Akademickie Centrum Komputerowe Cyfronet AGH, rozwija rozwiązania w naukach o życiu, robotyce i dużych modelach AI, współpracując z fińską Fabryką AI LUMI.

Oba ośrodki są częścią europejskiej infrastruktury AI i krajowego systemu obliczeń wielkiej mocy.

Otwieramy dostęp do technologii, która była poza zasięgiem

Rozwój nowoczesnych modeli AI wymaga ogromnych mocy obliczeniowych, wysokiej jakości danych i wyspecjalizowanej infrastruktury. Otwieramy te zasoby dla polskich firm, nauki i administracji. Do tej pory były one domeną największych światowych koncernów technologicznych, głównie ze Stanów Zjednoczonych i Chin. Polskie firmy, naukowcy i urzędy miały do nich ograniczony dostęp, a Europa pozostawała zależna od technologii spoza Unii.

Rozwój nowoczesnych modeli AI wymaga ogromnych mocy obliczeniowych, wysokiej jakości danych i wyspecjalizowanej infrastruktury. Otwieramy te zasoby dla polskich firm, nauki i administracji.

Fabryki AI likwidują te bariery. Z nowoczesnej infrastruktury skorzystają:

• przedsiębiorstwa,
• startupy,
• administracja publiczna,
• środowisko naukowe.

Szczególnie zyskają małe i średnie firmy oraz startupy, dla których taka infrastruktura była dotąd finansowo nieosiągalna. Projekt odpowiada też na inne wyzwania: niewystarczającą komercjalizację badań naukowych, utrudniony dostęp do danych i środowisk testowych oraz niedobór specjalistów od rozwoju i wdrażania AI.

Działamy już teraz: 170 mln euro i konkretny harmonogram

Projekt realizujemy etapami i pierwsze efekty są już widoczne. Rozpoczęła się budowa ekosystemu Fabryk AI: organizujemy szkolenia, rozwijamy kompetencje, współpracujemy z firmami, administracją i nauką oraz przygotowujemy usługi dla przyszłych użytkowników. Równolegle trwa budowa infrastruktury superkomputerowej i jej integracja z krajowymi zasobami obliczeniowymi. Usługi oparte na nowych superkomputerach ruszą w IV kwartale 2027 r., ale już wcześniej użytkownicy będą korzystać ze szkoleń i doradztwa, przygotowujących do pracy z tą infrastrukturą.

Inwestycję finansujemy wspólnie z Unią Europejską – po połowie ze środków Komisji Europejskiej (EuroHPC JU) i budżetu państwa.

PIAST-AI to inwestycja o wartości ok. 100 mln euro, a Gaia AI Factory to ok. 70 mln euro. Środki idą na zakup infrastruktury obliczeniowej, budowę usług, rozwój kompetencji i stworzenie krajowego ekosystemu wspierającego rozwój sztucznej inteligencji.

Inwestujemy w suwerenność technologiczną Polski

Sztuczna inteligencja staje się jednym z głównych motorów wzrostu gospodarczego i konkurencyjności państw. Dlatego traktujemy Fabryki AI jako inwestycję w infrastrukturę krytyczną nowej generacji – równie ważną dla gospodarki jak sieci energetyczne, transportowe czy telekomunikacyjne.

Traktujemy Fabryki AI jako inwestycję w infrastrukturę krytyczną nowej generacji – równie ważną dla gospodarki jak sieci energetyczne, transportowe czy telekomunikacyjne Dzięki Fabrykom AI polskie firmy będą mogły tworzyć własne modele sztucznej inteligencji bez konieczności korzystania z zagranicznych dostawców usług obliczeniowych.

Integracja z europejską siecią Fabryk AI da polskim podmiotom dostęp do wspólnych zasobów i umożliwi udział w międzynarodowych projektach badawczych.

Efekty tej inwestycji to większa dostępność mocy obliczeniowej, szybszy rozwój rozwiązań opartych na AI, rozwój krajowych kadr i kompetencji, wzrost konkurencyjności polskich firm oraz ograniczenie zależności od infrastruktury spoza Europy. Polska nie tylko korzysta z efektów wspólnych europejskich inwestycji – współtworzy przyszły europejski rynek technologii AI i buduje pozycję regionalnego lidera transformacji cyfrowej oraz silnego centrum rozwoju sztucznej inteligencji w Europie Środkowej.

Wdrożenie i koniec bezkarności platform internetowych

Dwa projekty ustaw, które porządkują cyfrowy rynek

Ministerstwo Cyfryzacji przygotowało dwa projekty ustaw wdrażające w Polsce unijny Akt o usługach cyfrowych (DSA) – rozporządzenie, które ustanawia wspólne dla całej Unii Europejskiej zasady odpowiedzialności platform internetowych.

Jego cel jest prosty: bezpieczniejszy i bardziej przejrzysty internet, przy pełnym poszanowaniu wolności słowa. Przepisy ujęliśmy w dwóch projektach, aby przyspieszyć wdrożenie i zapewnić odpowiednie otoczenie instytucjonalne i proceduralne. Rada Ministrów przyjęła oba projekty 2 czerwca br. i trafiły już do Sejmu (druki nr 2693 i 2694).

Chronimy obywateli i uczciwą konkurencję

Styczniowe weto Prezydenta RP do ustawy wdrażającej DSA uniemożliwiło skuteczną ochronę polskich obywateli przed nieuczciwymi praktykami dostawców usług pośrednich, w tym platform internetowych.

Polscy przedsiębiorcy pozostają narażeni na brak egzekwowania zasad równej konkurencji na rynku e-commerce, zwłaszcza wobec podmiotów spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dlatego przygotowaliśmy nowe przepisy.

Projekty tworzą stabilne ramy prawne dla cyfrowego rynku w Polsce. Wzmacniają nadzór nad platformami internetowymi, dając państwu narzędzia do skuteczniejszej walki z nielegalnymi treściami – takimi jak kradzież tożsamości, oszustwa internetowe czy wykorzystywanie małoletnich.

Zasada jest prosta: to, co jest nielegalne w świecie rzeczywistym, pozostaje nielegalne również w internecie.

Jednocześnie chronią one użytkowników, których treści zostały niesłusznie zablokowane, dając im możliwość odwołania się od decyzji platform o usunięciu publikowanych przez nich treści. To koniec z bezkarnością platform, które arbitralnie decydują o cenzurowaniu niektórych użytkowników.

Szybkie procedury i realne kary

Za egzekwowanie przepisów DSA w Polsce odpowiadać będą trzy instytucje. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zostanie koordynatorem do spraw usług cyfrowych – będzie rozpatrywał skargi na platformy, prowadził procedurę nakazową w sprawie nielegalnych treści, współpracował z Komisją Europejską i nadzorował dostawców, łącznie z nakładaniem kar. Prezes UOKiK zajmie się platformami e-commerce w sprawach konsumenckich, a Przewodniczący KRRiT – platformami wideo.

Sercem nowych regulacji jest procedura nakazowa. Użytkownik, który zgłosił platformie nielegalną treść i jest niezadowolony z jej decyzji lub braku reakcji, będzie mógł zwrócić się do UKE lub KRRiT. Urząd będzie mógł nakazać platformie zablokowanie dostępu do konkretnej nielegalnej treści.

Katalog przestępstw objętych procedurą jest wskazany wprost, z odwołaniem do innych aktów prawa, m.in. kodeksu karnego – projekt nowych przepisów nie definiuje sam, co jest nielegalne. Procedury po stronie urzędów są szybkie:

• maksymalnie 2 dni, gdy wniosek składa Policja lub prokurator,
• 7 dni w przypadku usługobiorcy lub zaufanego podmiotu sygnalizującego,
• 21 dni w sprawach szczególnie skomplikowanych.

Od decyzji każda ze stron może wnieść sprzeciw do sądu powszechnego, a autor treści ma prawo głosu w postępowaniu. Dostawców łamiących przepisy czekają odpowiedzialność cywilna i administracyjne kary pieniężne. Wdrożenie ustawy nie obciąży przy tym budżetu państwa, a środki z kar zasilą jego dochody.

Działa to także w drugą stronę: gdy platforma błędnie usunie legalną treść, urząd będzie mógł na wniosek użytkownika nakazać jej przywrócenie. Tym samym wolność słowa w sieci zyskuje realną ochronę.

To rozwiązanie już działa – w drugiej połowie 2024 r. użytkownicy w UE zakwestionowali ponad 16 milionów decyzji o usunięciu treści, a dzięki DSA przywrócono niemal 35% z nich.

Ustawa zwiększa też przejrzystość rynku: wprowadza skargi do UKE na wadliwą moderację treści, certyfikację organów pozasądowego rozstrzygania sporów, status zaufanych podmiotów sygnalizujących oraz dostęp zweryfikowanych badaczy do danych platform. Przy Prezesie UKE powstanie Krajowa Rada ds. Usług Cyfrowych z udziałem przedstawicieli nauki oraz organizacji społecznych i gospodarczych.

Kończymy z opóźnieniem, które kosztuje Polskę

Termin wdrożenia przepisów DSA minął 17 lutego 2024 r. Ze względu na prezydenckie weto, Polska jest jednym z nielicznych państw członkowskich, które wciąż nie zapewniły ich stosowania w prawie krajowym. 5 lutego br. Komisja Europejska złożyła przeciwko Polsce skargę do Trybunału Sprawiedliwości UE (sprawa C-59/26) w związku z brakiem wyznaczenia krajowych koordynatorów ds. usług cyfrowych.

Nowe projekty ustaw zamykają ten rozdział: za nami uzgodnienia i konsultacje publiczne, przepisy zostały przyjęte przez Radę Ministrów i są procedowane w Sejmie.

Wdrażamy przepisy, które dają obywatelom ochronę, przedsiębiorcom e-commerce równe zasady gry, a państwu skuteczne narzędzia nadzoru nad cyfrowym rynkiem.

Budujemy jeden cyfrowy portfel dla obywatela

Państwo w telefonie – teraz także w całej Unii

Rozwój aplikacji mObywatel to jedno z kluczowych przedsięwzięć państwa w cyfryzacji usług publicznych. Aplikacja jest dziś centralnym kanałem dostępu do usług administracji, cyfrowych dokumentów i narzędzi do załatwiania spraw – a w maju 2026 r. liczba jej aktywnych użytkowników przekroczyła 12 milionów. To najpowszechniej wykorzystywane cyfrowe narzędzie administracji publicznej w Polsce i jeden z najbardziej rozpoznawalnych projektów cyfryzacyjnych państwa.

Teraz idziemy krok dalej. W ramach projektu wdrażamy Europejski Portfel Tożsamości Cyfrowej, dzięki któremu użytkownicy będą mogli bezpiecznie potwierdzać tożsamość i korzystać z elektronicznych dokumentów i poświadczeń nie tylko w Polsce, ale w całej Unii Europejskiej. Docelowo mObywatel stanie się jednolitym cyfrowym portfelem: miejscem przechowywania dokumentów, posługiwania się poświadczeniami, podpisywania dokumentów i korzystania z usług cyfrowych w kraju i za granicą.

Użytkownicy będą mogli bezpiecznie potwierdzać tożsamość i korzystać z elektronicznych dokumentów i poświadczeń nie tylko w Polsce, ale w całej Unii Europejskiej.

Odpowiadamy na oczekiwania obywateli

Miliony osób każdego dnia korzystają z dokumentów i usług w mObywatelu – od mDowodu i mPrawa Jazdy, przez zastrzeżenie numeru PESEL i usługi dla kierowców, po legitymacje szkolne i studenckie oraz podpis osobisty.

Rosnąca liczba użytkowników pokazuje jasno: obywatele oczekują, że coraz więcej spraw załatwią szybko, bezpiecznie i wygodnie przez telefon. Ten projekt jest odpowiedzią na to oczekiwanie.

Korzyści będą wymierne dla wszystkich. Obywatele zyskają dostęp do większej liczby usług bez wizyty w urzędzie oraz łatwiejsze korzystanie z usług publicznych i komercyjnych w Polsce i za granicą.

Administracja – narzędzia do automatyzacji procesów, ograniczenia papierowego obiegu dokumentów i skrócenia czasu obsługi spraw. Przedsiębiorcy – szersze wykorzystanie elektronicznej identyfikacji, które ułatwi świadczenie usług transgranicznych i obniży koszty weryfikacji tożsamości klientów.

Mamy konkretny plan: etapy, terminy, jasne cele

W pierwszej fazie, w latach 2026-2028, dostosowujemy krajowe rozwiązania do wymogów unijnego rozporządzenia eIDAS 2.0, które ustanawia ramy Europejskiego Portfela Tożsamości Cyfrowej w całej Unii. Ze względu na szczegółowe wymagania techniczne, bezpieczeństwa i certyfikacji pierwsza wersja europejskiego portfela zostanie udostępniona jako odrębna aplikacja – mObywatel Europa. To pozwoli elastycznie testować i rozwijać jego funkcje, korzystając z doświadczeń innych państw członkowskich.

Do końca 2026 r. uruchomimy pierwszą wersję aplikacji zgodną z eIDAS 2.0 oraz kluczowe elementy infrastruktury europejskiego portfela.

Do końca 2028 r. planujemy m.in. wdrożenie 15 nowych e-usług publicznych, uruchomienie 25 elektronicznych poświadczeń atrybutów oraz nowe usługi wspierane przez sztuczną inteligencję – w tym inteligentnych asystentów i narzędzia ułatwiające wyszukiwanie informacji.

W kolejnych latach funkcje europejskiego portfela będą stopniowo włączane do głównej aplikacji, tak aby wszystkie krajowe i europejskie dokumenty, usługi i poświadczenia były dostępne w jednym środowisku cyfrowym.

Projekt opiera się na solidnych podstawach prawnych: unijnym rozporządzeniu eIDAS 2.0, ustawie o aplikacji mObywatel z 2023 r. oraz ustawie o usługach zaufania i identyfikacji elektronicznej wraz z planowaną nowelizacją.

Finansowanie zapewnia budżet państwa – to inwestycja w cyfrowe państwo, która z czasem będzie ograniczać koszty administracji dzięki cyfryzacji procesów, mniejszej liczbie wizyt w urzędach i automatyzacji obsługi spraw.

Umacniamy pozycję Polski wśród cyfrowych liderów Europy

Projekt realizuje cele Strategii Cyfryzacji Polski do 2035 r., która zakłada dostęp do najważniejszych usług publicznych przez jedno cyfrowe narzędzie. To inwestycja w rozwój gospodarki cyfrowej: zwiększa skalę korzystania z usług cyfrowych i wzmacnia zaufanie do nowoczesnej identyfikacji elektronicznej. Europejski Portfel Tożsamości Cyfrowej ułatwi polskim firmom działanie na jednolitym rynku, a obywatelom da wygodny dostęp do usług niezależnie od państwa członkowskiego, w którym z nich korzystają.

Europejski Portfel Tożsamości Cyfrowej ułatwi polskim firmom działanie na jednolitym rynku, a obywatelom da wygodny dostęp do usług niezależnie od państwa członkowskiego, w którym z nich korzystają.

Rozwijając mObywatela, umacniamy pozycję

Polski jako jednego z liderów cyfrowych usług publicznych w Europie i budujemy państwo, które sprawy obywateli załatwia szybko, bezpiecznie i wygodnie.

Dbamy o stabilność infrastruktury krytycznej

Polska na froncie cyberwojny

Polska jest frontowym państwem wschodniej flanki NATO i jednym z najczęstszych celów działań jego adwersarzy. Wrodzy hakerzy atakują administrację, szpitale czy wodociągi, a „zwykła” cyberprzestępczość – jak phishing czy ransomware – coraz częściej daje się we znaki obywatelom.

Działające na poziomie krajowym zespoły reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego obsłużyły w 2025 r. 273 tysiące incydentów – aż o 144% więcej niż rok wcześniej.

Skutecznie śledzimy zagrożenia

Żeby skutecznie zwalczać zagrożenia, trzeba być świadomym. Dlatego prowadzimy Połączone Centrum Operacyjne Cyberbezpieczeństwa, w ramach którego swoje prace koordynują najważniejsze krajowe instytucje zajmujące się tym obszarem. Nieformalną do tej pory współpracę sformalizowaliśmy w przyjętej w tym roku kluczowej nowelizacji ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa (KSC), która pozwala m.in. na wykluczenie zagrażającego bezpieczeństwu sprzętu czy oprogramowania z najważniejszych sektorów gospodarki.

By jeszcze szybciej wykrywać zagrożenia, intensywnie rozbudowujemy system S46 – „serce” Krajowego Systemu Cyberbezpieczeństwa. Integruje on informacje o incydentach i zagrożeniach z tysięcy miejsc – zarówno od podmiotów objętych KSC, jak i z zewnętrznych źródeł. W tym roku, z myślą o nowych podmiotach objętych obowiązkami wynikającymi z ustawy KSC, przedstawiliśmy nową odsłonę S46 – CyberHub. Wdrożyliśmy też moduł umożliwiający samodzielną rejestrację dla 60 tysięcy podmiotów przez internet.

Wspieramy polskie instytucje

Będąc świadomym zagrożeń, trzeba jeszcze mieć zasoby do ich zwalczania. Bezpieczeństwo kosztuje, i nie można na nim oszczędzać.

Dlatego w ramach projektu „Cyberbezpieczny Samorząd” wsparliśmy prawie 2500 – czyli 90%! – jednostek samorządu dofinansowaniem na sprzęt, oprogramowanie, szkolenia czy stworzenie procedur pozwalających na zwiększenie bezpieczeństwa.

Łączna kwota przeznaczona na tego typu wsparcie wyniosła aż ok. 1,5 mld złotych. Ale wsparcia potrzebują nie tylko samorządy. Cyberataki wymierzone w administrację rządową, w tym urzędy wojewódzkie stanowią bezpośrednie zagrożenie dla ciągłości działania państwa. Są więc szczególnie groźne. Dlatego, poprzez projekty „Cyberbezpieczny Rząd”, wspieramy rozwój cyberbezpieczeństwa administracji rządowej kwotą 273 mln złotych.

Mało? Robimy jeszcze więcej!

• Uruchomiliśmy konkurs grantowy „Cyberbezpieczne Wodociągi” o wartości 613 mln zł.
• Kwotą 270 mln wsparliśmy tworzenie Lokalnych Centrów Cyberbezpieczeństwa przez władze samorządowe.
• Przekazaliśmy 310 mln zł Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej (NASK) na stworzenie specjalistycznego Centrum Cyberbezpieczeństwa.
• Przekazaliśmy w tym roku 365 mln zł na przeznaczone dla nich dodatki z Funduszu Cyberbezpieczeństwa, żeby powstrzymać odpływ cyberspecjalistów z administracji do sektora prywatnego.

Dajemy narzędzia do cyberochrony

Świadomość i pieniądze są kluczowe, ale to jeszcze nie wszystko. Żeby ochrona cyberprzestrzeni mogła być faktycznie skuteczna, potrzebne są jeszcze narzędzia. Jako Ministerstwo Cyfryzacji dajemy te narzędzia zarówno instytucjom, jak i obywatelom.

Około 80 instytucji – w tym polskie wojsko – korzysta z zapewnianej przez MC centralnej ochrony przed atakami DDoS.

Co to jest atak DDoS?

To złośliwy atak hakerski polegający na przeciążeniu atakowanych stron internetowych.

Stworzyliśmy i udostępniliśmy bezpieczny, szyfrowany (a zarazem oparty na otwartoźródłowym protokole) komunikator mSzyfr dla administracji publicznej i podmiotów KSC. Udostępniamy też SKR-Z, czyli system niejawnej łączności dla administracji publicznej, a także stronę BezpieczneDane.gov.pl, dzięki której każdy obywatel może sprawdzić, czy jego dane nie zostały wykradzione.

Chcąc zabezpieczyć się na wypadek najpoważniejszych zagrożeń – wojny czy stanu wyjątkowego – przygotowujemy się też do stworzenia tzw. ambasady danych.

Chodzi o stworzenie na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego miejsca, w którym najważniejsze z perspektywy ciągłości funkcjonowania państwa dane będą przechowywane dla zapewnienia ich maksymalnego bezpieczeństwa.

Zapewniamy więc bezpieczeństwo polskiej cyberprzestrzeni w każdym z kluczowych punktów – śledzimy zagrożenia, finansujemy rozwój kompetencji i sprzęt, dajemy narzędzia do walki z cyberprzestępcami i hakerami.

Większy budżet dla szkolnictwa wyższego i nauki na 2027 rok

Szerszy strumień środków popłynie do polskich badaczek i badaczy. Budżet Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na 2027 rok przekroczy 38,4 miliarda złotych. To efekt intensywnych negocjacji i wielomiesięcznej pracy, której owoce odczują naukowcy, studenci i cała polska gospodarka.

Impuls dla nauki

Odnieśliśmy ogromny sukces – projekt ustawy budżetowej na rok 2027 przewiduje wzrost nakładów na naukę i szkolnictwo wyższe o 7,5% rok do roku! Łączny limit wydatków ministerstwa przekroczy aż 38,4 miliarda złotych. W trakcie negocjacji z Ministerstwem Finansów wypracowaliśmy scenariusz, w którym budżet resortu wzrośnie aż 1,8 mld zł ponad zakładane limity.

Te środki będą impulsem rozwojowym dla szkół wyższych i polskiego sektora badawczego. Większe finansowanie zapewni większą stabilność w realizacji priorytetów polskich

naukowców i naukowczyń.

Lepsza przyszłość szkolnictwa wyższego

Większe środki w budżecie oznaczają inwestycje w innowacje i godną pracę: rozwój sztucznej inteligencji, cyberbezpieczeństwo uczelni, badania i przede wszystkim podwyżki. Troska o społeczność akademicką jest dla nas priorytetem, dlatego znaleźliśmy możliwość utrzymania i rozwoju potencjału dydaktycznego i badawczego.

Pracownicy uczelni i instytutów Polskiej Akademii Nauk otrzymają podwyżkę na poziomie 3%. Narodowe Centrum Nauki otrzyma 400 milionów złotych więcej na granty, które realizują polskie czołowe zespoły badawcze.

Wzrost nakładów na naukę w 2027 jest efektem intensywnych negocjacji prowadzonych przez ministra nauki i szkolnictwa wyższego Marcina Kulaska z ministrem finansów Andrzejem Domańskim.

Fabryki AI

Równolegle, wspólnie z Ministerstwem Cyfryzacji, pracujemy przy projekcie Fabryk AI. Unia Europejska, w ramach przedsięwzięcia EuroHPC, buduje sieć 19 nowoczesnych „fabryk AI”, z czego dwie powstały i będą rozwijane w Polsce. Te zaawansowane ośrodki łączą superkomputery, zbiory danych, oprogramowanie i wiedzę ekspertów, oferując kompleksowe wsparcie od badań po komercyjne wdrożenia. W Poznaniu powstał ośrodek PIAST-AI, który skupia się m.in. na cyberbezpieczeństwie i ochronie zdrowia, natomiast krakowska Gaia AI Factory rozwija robotykę oraz duże modele sztucznej inteligencji we współpracy z fińską fabryką LUMI.

Polska stworzy pierwszy Krajowy Rejestr Oznakowanych Psów i Kotów

Państwo bierze odpowiedzialność za los czworonogów

Przez lata znakowanie kotów i psów w Polsce było fikcją. Mikroczip wszczepiano, ale dane trafiały do jednej z kilkunastu prywatnych, niekompatybilnych baz danych. Kiedy pies się zgubił, a właściciel i służby korzystali z różnych rejestrów, czip okazywał się bezużyteczny.

Dlatego zbudowaliśmy system KROPiK – Krajowy Rejestr Oznakowanych Psów i Kotów.

Rejestr jest budowany i utrzymywany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), czyli tę samą instytucję, która od lat zarządza państwowymi rejestrami zwierząt gospodarskich. Zastępuje on komercyjne bazy danych jednym, nadrzędnym systemem referencyjnym dla całego kraju.

Dane pupila w mObywatelu jak dowód osobisty

System jest w pełni zintegrowany z rejestrami państwowymi. Dane opiekuna zwierzęcia, (imię, nazwisko, adres, numer dokumentu) są automatycznie pobierane z rejestru PESEL. Wpisu do KROPiKu dokonuje weterynarz z odpowiednimi uprawnieniami i czytnikiem.

Profil zwierzęcia trafia prosto do aplikacji mObywatel. Właściciel ma w telefonie pełen podgląd danych swojego psa lub kota, w tym informacji o szczepieniach, a w razie potrzeby może samodzielnie, bez wizyty w urzędzie, zgłosić zaginięcie, odnotować śmierć zwierzęcia lub zaktualizować swój numer kontaktowy.

Służby znajdą właściciela na miejscu – bez schroniska

Policja, straż miejska, straż gminna oraz Inspekcja Weterynaryjna otrzymały dedykowane uprawnienia i mobilne czytniki (Mobilny KROPiK). Po odnalezieniu błąkającego się zwierzęcia służby:

• Skanują czip.
• Natychmiast widzą w systemie dane kontaktowe właściciela.
• Zwierzę wraca do domu bez konieczności przewożenia go do schroniska i wielodniowego pobytu.

To realna oszczędność dla samorządów. Szybka identyfikacja właścicieli drastycznie zmniejszy wydatki gmin na odławianie zwierząt i utrzymanie ich w placówkach.

Koniec z pseudohodowlami i anonimowym porzucaniem zwierząt

Każde przekazanie psa lub kota (przez hodowlę, schronisko, dom tymczasowy czy osobę prywatną) odbywa się teraz cyfrowo, z potwierdzeniem obu stron. System tworzy niepodważalną ścieżkę historii własności zwierzęcia. Osoba, która porzuci psa, nie będzie mogła powiedzieć, że go nie znała, ponieważ jej dane są w systemie. W razie złamania prawa odpowiednie organy mogą znaczniej łatwiej pociągnąć właściciela do odpowiedzialności.

Legalne hodowle zyskują ochronę przed nieuczciwą konkurencją pseudohodowli. Dla tych ostatnich KROPiK oznacza koniec anonimowości i początek realnej kontroli.

Troska o czworonogów to troska o cały ekosystem

Wiemy, że wdrożenie systemu KROPiK ograniczy liczbę błąkających się psów i kotów, co zmniejszy ich negatywną presję drapieżniczą na dziką przyrodę i ptactwo. Stały monitoring szczepień w bazie realnie poprawi zdrowie publiczne i bezpieczeństwo epidemiologiczne obywateli, w tym dzieci i seniorów. Jedna zmiana – choć skomplikowana i wymagająca – wpłynie pozytywnie na cały ekosystem. Dla nas to krok w stronę Polski, która zwierzęta traktuje poważnie. Jako naszych przyjaciół, którzy zasługują na odpowiednią opiekę.

Systemowa ochrona zwierząt stała się faktem

Lewica od lat domagała się systemowych rozwiązań w zakresie praw zwierząt. Prace nad KROPiK-iem ruszyły na początku 2025 roku. 24 lutego 2026 roku Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy, który następnie przeszedł przez Sejm i Senat. 3 czerwca 2026 roku Prezydent RP Karol Nawrocki podpisał ustawę, zamykając wieloletni etap walki o bezpieczeństwo psów i kotów.

Obecnie ARiMR prowadzi budowę techniczną systemu i jego integrację z aplikacją mObywatel.

Czyste otoczenie, sprawny recykling, silna gospodarka

Od 1 października 2025 r. w Polsce obowiązuje system kaucyjny – projekt wdrożony przez Lewicę, który na stałe zmienił sposób, w jaki dbamy o środowisko. Zasada jest jasna: kupujesz napój, płacisz kaucję, oddajesz opakowanie, odzyskujesz pieniądze. To prosty mechanizm, który szybko staje się codziennym nawykiem.

Efekty widoczne na pierwszy rzut oka

System kaucyjny trwale zmienił obraz naszego najbliższego otoczenia. Plastikowe butelki i puszki objęte kaucją nie trafiają do lasów, parków czy na ulice, bo zyskały realną wartość i wracają do punktów zbiórki. To jednak nie wszystko: dzięki systemowi kaucyjnemu do recyklingu trafiają miliardy opakowań, z których produkowane są nowe butelki i puszki. W ten sposób zamykamy obieg surowców, ograniczamy marnowanie materiałów i budujemy silniejszą, bardziej odporną gospodarkę.

Systemy kaucyjne działają z powodzeniem w całej Europie.

Doświadczenia innych państw pokazują, że systemy kaucyjne pozwalają osiągać bardzo wysokie poziomy zbiórki opakowań. W Niemczech, Norwegii czy Litwie poziomy zwrotu butelek i puszek objętych kaucją sięgają około 90-98 procent.

Wszyscy chcemy czystych lasów i plaż. System kaucyjny to jeden z kroków, który pozwoli nam osiągnąć ważne cele środowiskowe. To krok w stronę jezior, rzek i mórz wolnych od ton plastiku.

Jak działa system kaucyjny?

Systemem kaucyjnym objęte są jednorazowe butelki z tworzyw sztucznych o pojemności do 3 litrów oraz metalowe puszki o pojemności do 1 litra, za które pobierana jest kaucja w wysokości 50 gr. Oddając opakowanie do punktu zwrotu, np. w sklepie odzyskujesz kaucję. Każde zwrócone opakowanie ma znaczenie, bo pomaga zamykać obieg surowców i ograniczać ilość odpadów.

Zwrot jednego opakowania może wydawać się drobnym gestem, ale to właśnie z takich codziennych decyzji składa się realna zmiana: czystsze otoczenie, lepszy recykling i gospodarka, która mądrzej korzysta z surowców.

Pięć zasad, które warto znać

1. Kaucję pobiera każdy sklep sprzedający napoje w opakowaniach oznaczonych logotypem systemu kaucyjnego.
2. Opakowanie można zwrócić w dowolnym punkcie zbiórki, niekoniecznie w tym, w którym zrobiono zakupy. Do zwrotu nie jest potrzebny paragon.
3. Sklepy o powierzchni powyżej 200 metrów kwadratowych mają obowiązek przyjmowania opakowań. Mniejsze sklepy mogą dobrowolnie dołączyć do systemu.
4. Kaucja wraca do Ciebie w gotówce lub w formie bonu do realizacji przy kasie.
5. Opakowań nie należy zgniatać ani niszczyć. Aby odzyskać kaucję, skanery muszą odczytać kod kreskowy, a automaty dodatkowo sprawdzają wagę i kształt opakowania.

Czyste jutro

Plastikowa butelka może pozostawać w środowisku przez setki lat. W tym czasie nie znika całkowicie, lecz rozpada się na coraz mniejsze fragmenty – tzw. mikroplastik, który może szkodzić organizmom żywym, w tym ludziom. System kaucyjny minimalizuje to zagrożenie, ponieważ znacząco ogranicza zaśmiecenie środowiska i gwarantuje wyższy poziom selektywnej zbiórki odpadów i wyższą jakość recyklingu.

System kaucyjny ma także wymiar edukacyjny: wzmacnia świadomość, że odpady są surowcem, a odpowiedzialne korzystanie z zasobów staje się elementem codziennego życia.

Zamykamy obieg i realizujemy konkretne cele

Przedsiębiorcy wprowadzający napoje w opakowaniach objętych systemem są zobowiązani osiągnąć określone poziomy selektywnej zbiórki:

Co najmniej 77 procent od 2025 roku

Co najmniej 90 procent od 2029 roku.

Dodatkowo, jednorazowe butelki z tworzyw sztucznych od 2025 roku mają zawierać co najmniej 25 procent tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, a od 2030 roku co najmniej 30 procent.

System kaucyjny zmienia nasze podejście do opakowań i zbliża Polskę do gospodarki obiegu zamkniętego

Sprzątamy Polskę z odpadów niebezpiecznych

Obok systemu kaucyjnego, Rząd realizuje program sprzątania Polski z nielegalnie zgromadzonych odpadów niebezpiecznych. To odpady, które stwarzają zagrożenie dla ludzi, zwierząt i środowiska, np. szlamy, rozpuszczalniki, kwasy i kleje oraz inne odpady o właściwościach niebezpiecznych. Substancje niebezpieczne przez lata zatruwały grunt i wodę w kolejnych miejscowościach, pozostawionych bez wsparcia za poprzedniej władzy.

Do końca sierpnia 2026 roku usunięto odpady z 15 lokalizacji, w 16 kolejnych prace trwają. Łącznie unieszkodliwiliśmy już ponad 25 tysięcy ton odpadów niebezpiecznych. Na program przeznaczono dotychczas około 500 milionów złotych z budżetu państwa i Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska. Nie zamykamy tego rozdziału – Rząd zapowiada kontynuację programu w kolejnych latach. Warto podkreślić, że samorządy są zobowiązane do dochodzenia zwrotu kosztów od podmiotów, które odpowiadają za nielegalne składowiska.

Troska o środowisko wolne od odpadów to troska o zdrowie, życie i bezpieczeństwo naszych bliskich. Zabezpieczamy interes publiczny i budujemy nowoczesny i odpowiedzialny system gospodarki odpadami.

Wyższe standardy jakości i ochrona zdrowia

Dostęp do czystej i bezpiecznej wody pitnej jest podstawą zdrowia, bezpieczeństwa i dobrej jakości życia. Traktujemy wodę jako dobro wspólne i strategiczny zasób państwa, dlatego wprowadziliśmy prawo, które umożliwia kontrolę całego systemu gospodarowania wodą.

Woda dobrem wspólnym

W Ministerstwie Infrastruktury we współpracy z Ministerstwem Zdrowia przygotowaliśmy ustawę podnoszącą standardy bezpieczeństwa wody pitnej. Ustawa została zawetowana przez Prezydenta Karola Nawrockiego, ale to nas nie zatrzymało. Doprowadziliśmy do ponownego uchwalenia ustawy, która przeszła proces legislacyjny i od 2026 roku podnosi bezpieczeństwo wody pitnej w Polsce.

Nowe przepisy zmieniają sposób dbania o jakość wody. Bezpieczeństwo ma być kontrolowane w całym systemie: od źródła aż do kranu.

Lepsza ochrona zdrowia

Nowy system opiera się na analizie ryzyka obejmującej cały system dostarczania wody: od obszaru zasilania ujęcia, przez pobór i uzdatnianie, po magazynowanie, sieć wodociągową i instalacje, z których korzystają mieszkańcy. System ma pozwalać wcześniej identyfikować zagrożenia, zapobiegać im i szybciej reagować na nieprawidłowości. Nowe przepisy uwzględniają również zagrożenia, których znaczenie dla zdrowia jest dziś lepiej rozpoznane, w tym mikroplastik i związki z grupy PFAS. Szczególne wymagania dotyczące instalacji wewnętrznych odnoszą się m.in. do bakterii Legionella oraz ołowiu.

Mniej marnotrawstwa, więcej bezpieczeństwa

Bezpieczeństwo wodne to nie tylko jakość wody, ale również odpowiedzialne gospodarowanie jej zasobami. Kontrola Najwyższej Izby Kontroli pokazała skalę problemu: w sześciu skontrolowanych jednostkach straty przekraczały 60% objętości sprzedanej wody. Łącznie przedsiębiorstwa objęte kontrolą utraciły prawie 5,3 mln m³ wody. Nowe przepisy wprowadzają system oceny wycieków, który pozwoli lepiej identyfikować skalę strat i podejmować działania służące ich ograniczaniu.

Woda dostępna dla każdego

Bezpieczna woda z kranu powinna być standardem dla każdego – niezależnie od miejsca zamieszkania i zasobności portfela. Nowe prawo dotyczące zasobów wody pitnej ma ważny wymiar społeczny. Gminy mają podejmować działania służące poprawie lub utrzymaniu powszechnego dostępu mieszkańców do bezpiecznej wody pitnej, w tym identyfikować osoby bez dostępu lub z ograniczonym dostępem do wody. Nasze przepisy przewidują także tworzenie i utrzymywanie w miejscach publicznych ogólnie dostępnych poidełek czy źródełek wody pitnej.

Większe bezpieczeństwo i zaufanie do wody z kranu ograniczy potrzebę zakupu wody butelkowanej. To mniej plastikowych opakowań, mniej transportu i potencjalnie niższe wydatki gospodarstw domowych.

Wzmocnienie odporności na powódź i suszę

W dobie zmieniającego się klimatu jesteśmy narażeni na ekstremalne zjawiska pogodowe. Plan przeciwdziałania skutkom suszy oraz Program przeciwdziałania niedoborowi wody to nasze priorytety – koncentrujemy się na zwiększeniu retencji i lepszym gospodarowaniu zasobami wodnymi.

Równolegle, w ramach IMGW-PIB oraz PGW WP przygotowaliśmy 10 programów redukcji ryzyka powodziowego dla najbardziej zagrożonych zlewni południowo-zachodniej Polski – obejmujących łącznie 148 zadań o wartości 7,9 mld zł. To kompleksowe działania, które mają jednocześnie zatrzymywać wodę tam, gdzie jej brakuje, i skuteczniej chronić mieszkańców tam, gdzie powódź stanowi potencjalne zagrożenie.

Następny krok:

0,5 litra kranówki za darmo

Jako Lewica już w 2025 roku zaproponowaliśmy w parlamencie, aby każdy klient lokalu gastronomicznego mógł na życzenie otrzymać bezpłatnie 0,5 litra wody z kranu. Tego rozwiązania nie udało się jeszcze wprowadzić w przepisach o jakości wody pitnej, ale będziemy walczyć o jego uwzględnienie w kolejnej ustawie. Nie poddajemy się i będziemy dążyć do upowszechniania spożycia bezpiecznej, zdrowej i wysokiej jakości wody z kranu.

Nowe otwarcie dla związków partnerskich

Historyczny przełom po 23 latach walki

W 2003 roku senatorka SLD prof. Maria Szyszkowska złożyła pierwszy projekt ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich. Przez ponad 20 lat żaden projekt złożony w sejmie nie uzyskał zgody obu izb polskiego parlamentu. Lewica napisała ustawę, która zjednoczyła w tej sprawie Polki i Polaków.

Dwa miliony osób bez ochrony prawnej

W Polsce żyje około 2 milionów osób w parach nieformalnych: jednopłciowych i heteroseksualnych. Te pary nie mają dostępu do instrumentów prawnych, które ułatwiają im prowadzenie wspólnego życia. Od wspólnych finansów, przez decyzje medyczne, prawo do informacji o stanie zdrowia osoby partnerskiej, pochówku, po rentę rodzinną w przypadku śmierci.

Co trzecie dziecko w Polsce rodzi się poza małżeństwem.

Polska pozostawała jednym z pięciu państw Unii Europejskiej, obok Bułgarii, Rumunii, Słowacji i Litwy, które nie miały żadnych regulacji dotyczących formalizacji związków par jednopłciowych. Europejski Trybunał Praw Człowieka trzykrotnie nakazał Polsce uregulowanie tej sytuacji.

Bezpieczeństwo i spokój w codziennym życiu

Ustawa o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu reguluje to, co dla małżeństw jest oczywistością. Badania jednoznacznie potwierdzają, że związki z zabezpieczeniem prawno-socjalnym częściej decydują się na potomstwo. Ustawa ma realne znaczenie nie tylko dla osób LGBT, ale dla każdej pary, która z różnych przyczyn nie chce lub nie może wziąć ślubu.

Co reguluje nasza ustawa o związkach partnerskich?

Prawo do informacji medycznej i podejmowania decyzji za partnera

• Prawo do pochówku partnera
• Renta rodzinna po zmarłym partnerze
• Możliwość wzajemnej alimentacji po rozwiązaniu związku
• Wspólne rozliczanie podatku dochodowego
• Zwolnienie z podatku od spadków i darowizn
• Objęcie partnera ubezpieczeniem zdrowotnym

17 lipca 2026 roku Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Karol Nawrocki zawetował złożoną przez nas ustawę o statusie osoby najbliższej. Uznał, że nasze rozwiązanie ma „złą i szkodliwą treść”. To akt polityczny, który uderza w dobro Polek i Polaków.

Weto prezydenta nie jest końcem walki

Argumenty za regulacją związków partnerskich są niepodważalne. Przemawiają za nimi wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, dane demograficzne, doświadczenia wszystkich krajów, które takie regulacje wprowadziły, i przede wszystkim potrzeby dwóch milionów polskich obywatelek i obywateli.

Związki partnerskie są kluczowym elementem naszego programu politycznego. Udowodniliśmy, że mając w rękach odpowiednie narzędzia, jesteśmy w stanie przeprowadzić projekt ustawy przez całą ścieżkę legislacyjną. Projekt przyjęła Rada Ministrów, Sejm i Senat. Ta zmiana jest możliwa, a Polska może być krajem, w którym państwo stoi za bezpieczeństwem wszystkich swoich obywateli, niezależnie od tego, kogo kochają.

Dlatego, nie będziemy rozmawiać o związkach partnerskich ani statusie osoby najbliższej. Idziemy po równość małżeńską. Za miłość Waszą i za miłość naszą.

Nowoczesne państwo w służbie obywatelom

Pary jednopłciowe, które zawarły małżeństwo za granicą, zderzały się w Polsce z murem administracyjnym. Polskie urzędy stanu cywilnego systemowo odmawiały transkrypcji aktów małżeństwa zawartych na terenie Unii Europejskiej, co prowadziło do sytuacji, w której osoby te w świetle polskiego prawa pozostawały bezprawnie traktowane jako osoby stanu wolnego.

Równe prawa i szacunek dla wyroków sądów

Nowoczesne państwo to miejsce, w którym każdy obywatel i każda obywatelka czują się bezpiecznie, a ich prawa są w pełni respektowane. Społeczeństwo obywatelskie od wielu lat postulowało umożliwienie transkrypcji aktów małżeństw par jednopłciowych. Ponadto, wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych jasno wskazywały kierunek naszych działań. Polskie władze zobowiązano do uznania małżeństw par jednopłciowych zawartych za granicą.

Wyszliśmy z konkretnym rozwiązaniem: rozporządzeniem Ministra Cyfryzacji, które umożliwia transkrypcje aktów małżeństw par jednopłciowych w Polsce.

Rozporządzenie Ministra Cyfryzacji wprowadza powszechny standard obsługi w urzędach stanu cywilnego. Od sierpnia 2026 roku w każdym Urzędzie Stanu Cywilnego w Polsce istnieje możliwość dokonania transkrypcji aktu małżeństwa osób tej samej płci zawartego na terenie Unii Europejskiej. Wdrożenie rozporządzenia wymagało modernizacji technicznej Rejestrów Stanu Cywilnego, co stanowi istotny krok w stronę sprawnie działającej, cyfrowej administracji państwowej.

Otwieramy dostęp do praw i świadczeń, które budują poczucie bezpieczeństwa polskich rodzin.

Kto skorzysta z tych rozwiązań?

• Małżeństwa jednopłciowe zawarte w państwach Unii Europejskiej,
• Obywatelki i obywatele ubiegający się o formalne uznanie swojego stanu cywilnego w Polsce,
• Gospodarstwa domowe zyskujące pełniejszą ochronę socjalną i prawną.

Realne wsparcie społeczne, bezpieczna przyszłość

Transkrypcja aktu małżeństwa to nie tylko formalność cywilna, ale przede wszystkim wymierne wsparcie w codziennym życiu obywateli. Gwarantuje stały dostęp do kluczowych usług oraz świadczeń państwowych.

Na bazie dokonanego wpisu małżeństwom przysługują:

• ubezpieczenie zdrowotne drugiego małżonka w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia,
• świadczenia społeczne w ramach usług ZUS oraz Wojskowych Biur Emerytalnych,
• oficjalny stan cywilny małżonka uznawany w polskich dokumentach,
• możliwość ubiegania się o kolejne prawa, takie jak wspólność majątkowa czy wspólne rozliczanie podatku PIT.

Konsekwentnie realizujemy nasze zobowiązania

Wypracowanie ostatecznego kształtu rozporządzenia wymagało intensywnych negocjacji koalicyjnych oraz dialogu ze stroną społeczną. Podeszliśmy do sprawy poważnie, konstruktywnie i z wielką determinacją. Dzięki temu, przygotowaliśmy prawnie stabilny mechanizm, który omija ryzyko blokad legislacyjnych i realnie odpowiada na potrzeby obywatelek i obywateli.

Pierwsze transkrypcje są już realizowane w największych miastach, takich jak Warszawa, Wrocław czy Kraków, a docelowo standard ten obejmie cały kraj. Konsekwentnie zmieniamy Polskę, łącząc europejskie standardy prawne z troską o każdego człowieka.

Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Przywrócenie publicznego programu in vitro

W 2016 roku rząd Prawa i Sprawiedliwości zlikwidował publiczny program finansowania procedury in vitro, który działał w latach 2013-2015. Na samym początku naszej kadencji przywróciliśmy, jako koalicja rządząca, finansowanie dla par, które marzą o dziecku.

Leczenie niepłodności to obowiązek państwa

Niepłodność dotyka około 15 do 20 procent par w Polsce. Dla wielu z nich in vitro jest jedyną skuteczną metodą leczenia. Przez cały okres rządów PiS dostęp do tej procedury był uzależniony od miejsca zamieszkania i zasobności portfela. Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansował in vitro, a samorządowe programy obejmowały tylko część kraju. Osiem lat przerwy oznaczało osiem lat, w których tysiące par nie mogły skorzystać z leczenia finansowanego przez państwo.

Od 1 czerwca 2024 na nowo ruszył jeden z najważniejszych polskich programów świadczeń. Oznacza to, że para może skorzystać z procedury bez względu na to, gdzie mieszka i ile zarabia.

Kto może skorzystać z programu i na jakich warunkach?

Program finansowania in vitro przez NFZ obejmuje pary borykające się z niepłodnością, u których lekarz stwierdził wskazania do tej metody leczenia. Procedura jest realizowana w akredytowanych klinikach. Refundacja obejmuje kolejne próby zapłodnienia in vitro, zgodnie ze standardami medycznymi i indywidualnymi wskazaniami klinicznymi.

W ciągu dwóch lat dzięki programowi na świat przyszło 15 tysięcy dzieci.

Dzieci, rodziny, demografia

In vitro nie jest alternatywą dla naturalnej prokreacji. To metoda leczenia dla par, które bez medycznej pomocy nie mogą mieć dzieci. Każde dziecko urodzone dzięki rządowemu programowi przyszło na świat w rodzinie, po stronie której stanęło państwo. Traktujemy poważnie każdą decyzję o posiadaniu dziecka i jesteśmy gotowi wspierać tych, dla których ta droga okazała się trudniejsza.

1. Podwyższenie zasiłku pogrzebowego
2. Urlopy dla rodziców wcześniaków
3. Wolna Wigilia
4. Podwojenie świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego
5. Podwyżki dla pracowników socjalnych
6. Reforma orzecznictwa lekarskiego i zwolnień lekarskich
7. Ustawa o zawodzie psychologa i samorządzie psychologów
8. Wydłużenie ważności orzeczeń o niepełnosprawności

9. Wzrost wynagrodzeń w uczelniach publicznych
10. Rekordowe wsparcie infrastrukturalne i dostępnościowe
11. Dodatkowe środki dla Narodowego Centrum Nauki
12. Większe wsparcie stypendialne i socjalne
13. Rozszerzenie Dydaktycznej Inicjatywy
14. Likwidacja nieefektywnych instytucji i porządkowanie systemu

15. Cyberbezpieczny Samorząd
16. Fabryka AI i komputer kwantowy w Poznaniu
17. Gaia AI Factory: nowa fabryka AI w Krakowie
18. Strategia Cyfryzacji Polski 2035
19. Reforma walki z dezinformacją
20. System doręczeń elektronicznych i cyfrowe usługi publiczne
21. Transkrypcja dla par jednopłciowych

22. Ustawa mieszkaniowa (UA7)
23. Wydłużenie programu SBC
24. Priorytet dla inwestycji mieszkaniowych z KPO
25. Obniżenie partycypacji lokatorskiej
26. Ograniczenie prywatyzacji mieszkań
27. Ochrona Społecznych Agencji Najmu
28. Ustawa o portalu D.O.M.

29. Ustawa o związkach partnerskich
30. Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej
31. Obowiązkowe Rady Kobiet w samorządach
32. Kwestionariusz szacowania ryzyka
33. Wzrost finansowania pomocy osobom doświadczającym przemocy
34. Zablokowanie wypowiedzenia Konwencji Stambulskiej
35. Zespół ds. Równego Traktowania przy KPRM
36. Program osłonowy: środki na walkę z przemocą domową

37. Program SAFE
38. 7 mld zł na rozwój polskich zakładów obronnych (FIK)
39. Bojowy Wóz Piechoty Borsuk
40. System dronów Wizjer
41. Program fregat Miecznik
42. Produkcja systemu Piorun i modernizacja MESKO
43. System obserwacji satelitarnej SAR (ECYE i WZŁ 1)

44. Narodowy Program Odstraszania i Obrony: Tarcza Wschód
45. Operacje „Bezpieczne Podlasie” i „Feniks”
46. Modernizacja armii i zakupy zbrojeniowe
47. Wzrost liczebności armii i szkolenia
48. Odbudowa struktur i kształcenia
49. Podwyżki i poprawa warunków służby
50. Wsparcie dla weteranów i poszkodowanych

51. Podniesienie wynagrodzeń dla wszystkich funkcjonariuszy
52. Zrównanie płac nowych funkcjonariuszy ze stawkami w wojsku
53. Wprowadzenie świadczenia mieszkaniowego dla funkcjonariuszy
54. Powrót klas mundurowych do szkół
55. Nowa edycja Programu modernizacji służb mundurowych 2026 do 2029
56. Ponad miliard złotych na zasiłki celowe po powodziach
57. 5 miliardów złotych na wzmocnienie obrony cywilnej

58. Program „Moje Zdrowie”
59. Zakaz receptomatów na silne substancje
60. Znaczny wzrost liczby znieczuleń okołoporodowych
61. Krajowa Lista Leków Krytycznych i tańsze polskie leki
62. Bezpłatne leki dla dzieci, młodzieży i seniorów (18− i 65+)
63. Program in vitro
64. Inwestycje w zdrowie
65. Badania prenatalne bez ograniczeń wiekowych dla wszystkich kobiet
66. Likwidacja zespołów ds. ścigania lekarzy w prokuraturach
67. Refundowane leczenie endometriozy od 1 lipca 2025 r.

68. Inwestycje w kolej i transport publiczny
69. Lepsze drogi w całej Polsce
70. Państwo odporne na ekstremalne zjawiska pogodowe
71. Nowy model zarządzania gospodarką wodną
72. Ustawa o bezpieczeństwie i zrównoważonym rozwoju Odry
73. Ustawa o jakości wody pitnej

74. Projekt peer support: zdrowie psychiczne młodzieży
75. Standardy postępowania w sytuacjach kryzysu samobójczego
76. Rekomendacje MEN dla psychologów szkolnych
77. Program doposażenia szkół w środki higieny menstruacyjnej (2024/2025)
78. Program „Okresowe ABC”

79. Odblokowanie środków z KPO i polityki spójności: 600 mld zł
80. Utworzenie Funduszu Bezpieczeństwa i Obronności (FBiO)
81. Polski Akt o Dostępności (PAD)
82. Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego: 21 mld zł
83. Średniookresowa strategia rozwoju kraju do 2035 r.

84. Krajowy Rejestr Oznakowanych Psów i Kotów
85. Ustawa o zdrowiu zwierząt
86. Ustalenie kwot połowowych dla morza Bałtyckiego

87. Wdrożenie systemu kaucyjnego: przełom dla recyklingu w Polsce
88. Rozszerzenie systemu kaucyjnego o opakowania wielorazowe
89. Skuteczna walka z przestępczością odpadową
90. 200 mln zł na uprzątanie niebezpiecznych odpadów

91. Projekt ustawy medialnej
92. Tantiemy z Internetu
93. Stypendia twórcze i upowszechnianie kultury w 2025 roku

94. Program Klub PRO: 102 mln zł na szkolenie młodzieży
95. Program Aktywna Szkoła: 214 mln zł na zajęcia sportowe
96. Modernizacja i budowa Orlików: 150 mln zł
97. Strategia Rozwoju Sportu: IO Warszawa 2040
98. Wzmocnienie roli kobiet w sporcie: nowelizacja ustawy

99. Działanie na rzecz sprawiedliwej społecznie transformacji energetycznej
100. Aktywne prace nad nowelizacją ustawy o funkcjonowaniu górnictwa